poniedziałek, 19 stycznia 2026

ME 2026: Fournier Beaudry i Cizeron rozdają karty w tańcach. Włosi pod presją

Nowo powstały, lecz zbudowany na ogromnym doświadczeniu duet Laurence Fournier Beaudry i Guillaume Cizeron (FRA) wrócił na łyżwiarską scenę po złoto — i nie pozwolił sobie go odebrać. Francuzi od razu narzucili ton rywalizacji, pokazując, że ich powrót nie jest jedynie sentymentalnym epizodem, lecz pełnoprawnym powrotem na szczyt.

Charlene Guignard i Marco Fabbri (ITA) sięgnęli po srebro, jednak w perspektywie igrzysk muszą zachować pełną czujność: Lilah Fear i Lewis Gibson (GBR) po tańcu rytmicznym byli drudzy i tylko problemy w sekwencji twizzli odebrały im możliwość utrzymania tej pozycji.

Sofiia Dovhal i Wiktor Kulesza (POL) z wynikiem 53.34 pkt za taniec rytmiczny (wideo) mistrzostwa zakończyli na 25. pozycji.

W tym sezonie ze świecą szukać 4. poziomu za sekwencję kroków w charakterze tańca obowiązkowego [PSt] w tańcu rytmicznym – sędziowie są tu wyjątkowo rygorystyczni. Podobnie sytuacja wygląda w przypadku kroków na jednej nodze [OFT] w tańcu dowolnym.

Jak wielokrotnie wspominałam, większość par – a już na pewno te z absolutnej czołówki – rutynowo osiąga 4. poziomy trudności za podnoszenia/ piruety taneczne oraz niemal zawsze za twizzle. Ponieważ te elementy stały się standardem, w mojej mikro-analizie rywalizacji skupię się na tym, co faktycznie różnicuje zawodników i decyduje o końcowym wyniku, czyli na "sekwencji kroków".

W tańcu rytmicznym kluczowa będzie zatem precyzja w sekwencji kroków w charakterze tańca obowiązkowego [PSt] (wykonywana w trzymaniu, grupa D) oraz sekwencja kroków w rozdzieleniu [StSq], styl B, ocenione osobno dla partnerki (W) i partnera (M), prowadzona po prostej – przez środek tafli lub po jej przekątnej.

W tańcu dowolnym swój głos będą miały poziomy, sekwencji kroków na jednej nodze [OFT] oraz sekwencji kroków tanecznych w trzymaniu wykonywanych po łuku [CiSt / SeSt] lub po prostej [MiSt / DiSt] — praktycznie to tu kryje się przewaga liderów.

Przechodząc do sedna 😊

Wielki wieczór francuskiego łyżwiarstwa

1. Laurence Fournier Beaudry / Guillaume Cizeron (FRA) - 222,43 pkt PB

Taniec rytmiczny - 86,93 pkt (1 miejsce)
— ich taniec do muzyki z motywem Vogue Madonny to czysta esencja estetyki teledysków z lat 90. Para perfekcyjnie odwzorowuje na lodzie kanciaste pozy i płynne przejścia, które stały się znakiem rozpoznawczym tego kultowego wideoklipu. W całej choreografii nie brakuje – a wręcz wysuwa się na pierwszy plan – tak charakterystycznej dla Madonny prowokacji oraz bezczelnej pewności siebie. 😂

Kluczowe poziomy w tańcu rytmicznym:
PSt — poziom 3
StSq — poziomy W2 i M3

Taniec dowolny - 135,50 pkt PB (1 miejsce)
— ich interpretacja muzyki z filmu „Wieloryb” to pokaz aksamitnych ruchów, pełnych melancholii i lirycznego spokoju, które tworzą na lodzie sugestywną iluzję oporu wody. Guillaume potwierdza tu klasę mistrza „bezszelestnej jazdy” (tzw. silent blades), a Laurence idealnie odnalazła się w "jego" wrażliwości.

U tej pary nie usłyszymy specyficznego „zgrzytu” płozy o lód, tak często słyszalnego u technicznie słabszych duetów (pomimo, że go lubię). Ta cisza na tafli potęguje wrażenie przebywania w oceanicznej otchłani, gdzie wszystkie dźwięki stają się naturalnie stłumione.

Kluczowe poziomy w tańcu dowolnym:
OFT— poziomy W2 i M3
SeSt— poziomy W2 i M3

Wyraźnie widać, że Laurence znakomicie czuje się w tej nowej odsłonie. W przeciwieństwie do jej poprzednich — bardzo filmowych programów, w których na pierwszy plan wysuwała się "liryczna zmysłowość" 😉— z nowym partnerem pokazuje zupełnie inną, głębszą artystyczną twarz. Chyba nie spodziewała się, że po powrocie do barw Kanady w 2018 r. będzie jej dane stanąć na europejskim podium.

Jak przyznają sami zawodnicy, taniec ten ma przede wszystkim wymiar metaforyczny i jest on wyrazem ich niespodziewanego spotkania – „przygodą, która wydaje się piękną niespodzianką od życia”.

W komponentach nie mogło zabraknąć kilku "10" 😀

Trudno o większy i bardziej fascynujący kontrast względem tego, co zaprezentowali w tańcu rytmicznym!

2. Charlene Guignard / Marco Fabbri (ITA) - 210,34 pkt SB

Taniec rytmiczny - 84.48 pkt SB (miejsce 3)
- w podróż do lat 90. wybierają się przy dźwiękach "legendarnego boysbandu" Backstreet Boys. Ich taniec precyzyjnie łączy energie kawałków Everybody (Backstreet's Back) oraz That's the way i like it*

Atutem tego duetu jest idealne zsynchronizowanie z każdym bitem muzyki, co nadaje ich przejazdowi wyjątkowej precyzji — w końcu Barbara Fusar-Poli, pilnuje ich ze stoperem w ręce. 

*Na początku sezonu wykorzystywali Show Me The Meaning of Being Lonely.

Kluczowe poziomy w tańcu rytmicznym:
PSt — poziom 3
StSq — poziomy W3 i M3

Taniec dowolny - 125,86 pkt SB (miejsce 2)
- W tańcu dowolnym do muzyki z filmu Diamanti Charlene i Marco po raz kolejny odsłaniają swoją wyjątkową wrażliwość i miękkość interpretacyjną. To występ przejmujący i pełen szlachetnej ekspresji. Włoski duet z niezwykłą precyzją współgra z emocjonalną warstwą muzyki, tworząc na tafli obraz nie tylko spójny, ale i głęboko poruszający.

Kluczowe poziomy w tańcu dowolnym:
OFT— poziomy W2 i M2
CiSt — poziomy W3 i M2

3. Lilah Fear / Lewis Gibson (GBR) – 209,51 pkt

Taniec rytmiczny - 85,47 pkt SB (2. miejsce)
- Lilah i Lerwis w swoim tańcu, spod znaku Spice Girls, stają się w ambasadorami brytyjskiego popu, oddając esencję ery „Cool Britannia”. To propozycja z przymrużeniem oka – pełna energii, swobody i charakterystycznego dla tego duetu scenicznego zacięcia.

Przy dobrej zabawie nie zapomnieli o technicznej stronie startu. Do tego stopnia, że jako jedyni za PSt uzyskali 4. poziom trudności, co przed Igrzyskami stawia ich w niezwykle mocnej pozycji. Do nich także należy także najwyższa nota za technikę — 49,02 pkt (przy nocie Francuzów 48,88 😉)

Kluczowe poziomy:
PSt — poziom 4
StSq — poziomy W3 i M3

Taniec dowolny - 124,04 pkt (3. miejsce)
- to mieszanka celtyckiej, momentami nostalgicznej muzyki z alternatywnym rockiem – od I’m Gonna Be (500 Miles) po Bonnie Banks of Loch Lomond był nie tylko rozrywkowym pokazem, ale także emocjonalną opowieścią, w której dziedzictwo kulturowe spotyka się ze współczesną, rockową energią.

Kluczowe poziomy:
OFT — poziomy W2 i M3
MiSt — poziomy W3 i M2

Niestety już na początku nastąpił niespodziewany zwrot akcji. Podczas sekwencji twizzli, Lewis zaliczył wyraźne zachwianie, przez co niebezpiecznie zbliżył się do Lilah. Oboje musieli się ratować, by na siebie nie wpaść, co wywołało małe zamieszanie w ich ustawieniu i sprawiło, że całkowicie stracili rytm.

Do obrony drugiego miejsca zabrakło 0,84 pkt.

Tuż za podium… czyli ambitnie i tłoczno

Rywalizacja o miejsca od czwartego do ósmego nabrała bardzo wyrównanej walki, w której dla kilku ambitnych duetów zwyczajnie zabrakło miejsca na podium. To grupa czterech, a nawet pięciu par (niektóre już z medalami), ale wyraźnie aspirujących do czołowych lokat. Każdy z tych duetów prezentuje solidną technikę i własny, rozpoznawalny styl, a o ostatecznym układzie tabeli decydują zaledwie subtelne niuanse, drobne potknięcia lub jeszcze nie w pełni dojrzała warstwa artystyczna.

4. Evgeniia LOPAREVA / Geoffrey BRISSAUD (FRA) – 204.72 pkt SB— to synonim solidności połączonej z awangardą. Ich technika pozostaje bez zarzutu, jednak w konfrontacji z rywalami okazała się niewystarczająca, by włączyć się do walki o podium ME 2026. Po tańcu rytmicznym zajmowali 5. miejsce, a w programie dowolnym awans zawdzięczali w pewnym stopniu potknięciom rywali. W tamtym roku zdobyli wicemistrzostwo Europy. W tym roku kto inny wiedzie prym we francuskim teamie 😉.

Kluczowe poziomy w tańcu rytmicznym: „Blue (Da Ba Dee)”
PSt — poziom 3
StSq — poziomy W2 i M3

Kluczowe poziomy w tańcu dowolnym: All Is Full of Love, Bachelorette
OFT— poziomy W3 i M3
MiSt— poziomy W3 i M2

5. Allison REED / Saulius AMBRULEVICIUS (LTU) — 200.29 pkt — po świetnym tańcu rytmicznym (4. miejsce i rekord kariery PB - 83.08 pkt), w programie dowolnym przydarzyły się poważne niedociągnięcia, które zepchnęły ich nieco niżej. Ten charyzmatyczny duet w 2024 zdobył brązowy medal.

Poziomy w tańcu rytmicznym: „Would You…?”, „Cantaloop” , „I'm Too Sexy”
PSt — poziom 3
StSq — poziomy W3 i M3

Kluczowe poziomy w tańcu dowolnym: „Faithless”
OFT — poziomy W2 i M1
MiSt— poziomy W2 i M2

6. Diana DAVIS / Gleb SMOLKIN (GEO) — 199,31 pkt — pokazali równe występy w obu częściach rywalizacji. Jednak w starciu z bardziej doświadczonymi rywalami, brakuje im jeszcze tego pewnego artystycznego błysku oraz drobnych szlifów w technice. Jeżdżą dość "mechanicznie".

Kluczowe poziomy w tańcu rytmicznym: Pretty Fly (For a White Guy)
PSt — poziom 3
StSq — poziomy W3 i M3
Twizzle — poziomy W2 i M2

Kluczowe poziomy w tańcu dowolnym: Sonata for Cello and Piano No.1 in D Major
OFT— poziomy W2 i M3
SeSt— poziomy W2 i M2

7. Olivia SMART / Tim DIECK (ESP) – 196,44 pkt — ich awans w finale (z 10. na 5. miejsce w samym programie dowolnym) — był imponujący, jednak strata poniesiona w pierwszej części rywalizacji okazała się zbyt duża, by i tym razem realnie myśleć o podium. No, nie mogą się dostać na to podium 😕

Kluczowe poziomy w tańcu rytmicznym: Let Me Entertain You
PSt — poziom 2
StSq — poziomy W2 i M2
Twizzle — poziomy W3 i M3

Kluczowe poziomy w tańcu dowolnym: Diuna
OFT— poziomy W2 i M1
SeSt — poziomy W2 i M2

8. Juulia TURKKILA / Matthias VERSLUIS (FIN) – 193,83 pkt — mistrzowie nastrojowości i płynności, u których jednak pechowe podparcie ręką Matthiasa w sekwencji twizzli (FD) i utrata synchronizacji przy tak silnej konkurencji kosztowały spadek z miejsca 7. na 8. Finowie mają na swoim koncie brązowy medal z ME 2024.

Kluczowe poziomy w tańcu rytmicznym: María - Ricky Martin
PSt — poziom 3
StSq — poziomy W2 i M2
Twizzle — poziomy W4 i M3

Kluczowe poziomy w tańcu dowolnym: Bewitched i Obcy Astronom
OFT — poziomy W2 i M2
DiSt — poziomy W2 i M2
I te słabe twizzle Matthiasa, gdy w obrocie tracił równowagę i musiał się wspomóc noga wolną: Juulia uzyskała 4 poziom, a Mathhias 1, łącznie oceniony element otrzymał ujemne GOE

Obok Francuskiego duety Lopareva/ Brissaud, poziom 3 za sekwencję kroków na jednej nodze w tańcu dowolnym, zdobyli Natalie Taschlerova i Filip Taschler (CZE).

W tańcu rytmicznym pary wykonywały sekwencję kroków przez środek lodowiska (MiSt), jedynie reprezentanci Szwecji Milla Ruud Reitan i Nikolaj Majorov wykonali ją po przekątnej (DiSt).

~*~

Nieco niżej w hierarchii, choć z niemal identycznymi wyzwaniami, mierzą się Sofiia Dovhal i Wiktor Kulesza (POL/ 53.34/ RD). To para o wyraźnym potencjale i naturalnej swobodzie ruchu, która swoim tańcem rytmicznym bez trudu wciągnęła widzów w elektryzujące lata 90 i Everybody Dance Now. Choć ich technika dojrzewa, a styl staje się coraz bardziej wyrazisty, wciąż pozostają w tej trudnej strefie oczekiwania, gdzie o awansie do finału decydują bezlitosne detale i ułamki punktów.

Kroki przez środek lodowiska zostały ocenione na pierwszy poziom, a sekwencja PSt otrzymała jedynie poziom bazowy. Mimo to para zyskała w jakości wykonania, co wyraźnie wpłynęło na ogólny odbiór przejazdu.

Co jednak najważniejsze, w ich występie widać determinację i realne aspiracje. To właśnie ten element pozwala wierzyć, że to tylko kwestia czasu, zanim odnajdą swoje miejsce wśród najlepszej dwudziestki.

~*~

Wyniki z Mistrzostw Europy 2026 >>> TUTAJ

Editorial use only:
Logo Mistrzostw Europy 2026 źródło zdjęcia: strona ISU

3 komentarze:

  1. Anonimowy21/1/26 13:55

    Kunszt Gulliama kunsztem, ale rozkręca się afera bo Gabi wydała książkę oskarżając go o przemoc psychiczną. Od jakiegoś czasu między nimi było nieprzyjemnie, a teraz to już chyba wojna na noże.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak. Spotkałam się z taką informacją. I rozumiem postawę Gabi – to, że odważyła się opowiedzieć o swojej krzywdzie i zdemaskować mit, jakim owiany był Guillaume.

      Mam jednak wątpliwości, czy publikacja w przeddzień igrzysk jest dobrym momentem dla niej samej. Z perspektywy marketingu to oczywiście czas idealny na rozgłos i trudno przypuszczać, by książka budziła aż takie zainteresowanie, gdyby nie starty Cizerona. Teraz nie unikniemy spekulacji.

      Reasumując: ujawnienie prawdy – TAK, ale forma tego wyznania wygląda na starannie zaplanowany pod kątem zasięgów i zwykłej medialnej sensacji. Trudno przewidzieć, czy publikacja przyniesie Gabrielli wyczekiwane ukojenie, czy po prostu zamieni się w publiczne roztrząsanie prywatnych urazów. I może być jeszcze większym obciążeniem emocjonalnym.

      Wcześniejsza premiera mogłaby uciąć spekulacje o chęci zysku , które teraz rzucają cień na jej szczerość. I co najgorsze mogą sprowadzić więcej krzywd.

      Usuń
  2. Anonimowy22/1/26 14:35

    Ja w ogóle nie wiem co o tym myśleć, bo czy naprawdę było tak jak było? Nie czytałam książki, tylko te fragmenty które opublikowano, ale już się rozjeżdża sprawa aborcji. Gabi jak pisze sama zadecydowała o tym, że nie chce dziecka, bo chce startować, nic nie pisała o tym, żeby ją Gulliame czy matka zmuszali, a potem jest rozpacz, że straciła dziecko na oczach świata, nikt jej nie wspierał itd. No niestety, jak się taką decyzję podjęło, to nie pozostaje to raczej bez konsekwencji dla psychiki, i nikt nie przeżyje tego za kobietę.
    Mam bardzo mieszane uczucia odnośnie tej sprawy, nie wiem jak było, nie chcę mówić, że Gulliame jest niewinny, ale mam naprawdę dużo wątpliwości.I tak, czas publikacji jest bardzo dla Guliama niefortunny, najgorszy z możliwych i słowa Gabi, ze nie ona podjęła decyzję o terminie... no, może nie ona, moze wydawnictwo, ale protestować też nie protestowała.
    Nigdy nie byłam ich wielką fanką, moje serce zawsze było w w TEAMV/M. Owszem, podziwiałam Gabi i Guliama za kunszt, uważam, że latami byli najlepsi, ale nie kochałam ich, oj nie. Szczerze mówiąc zawsze z nich dwojga wolałam Guliama, może to stąd dziś moje wątpliwości. Jeszcze dodam, ze choć jestem za wolnością wyboru kobiety ws, aborcji, to słowa Gabi z wywiadu sprzed 2 lat, własnie o aborcji, że zrobiłą ją bo wolała startować w zawodach... zraziło mnie do niej.

    OdpowiedzUsuń