Trzy konkurencje (bez par sportowych), ale z reprezentantami Polski w każdej z nich. Z taflą zmierzyli się: para taneczna — Zofia Grzegorzewska i Oleg Muratov, jeden solista — Władimir Samoiłow oraz dwie solistki — Karolina Białas i Yelyzaveta Surova.
Najwyższe siódme miejsce dla Polski zdobył Władimir Samoiłow.
Na najwyższych stopniach podium bynajmniej nie było monotematycznie. Zwycięzcy pochodzili z różnych obszarów geograficznych. W śród pań tryumfowała Koreanka , u par tanecznych reprezentanci Hiszpanii (tzn, Brytyjka i Niemiec) Olivia Smart i Tim Dieck oraz mieszkaniec prawie Nibylandii — Evgeni Semenenko.
Reprezentantka Rumuníi, Julia Sauter, zafundowała kibicom prawdziwą emocjonalną huśtawkę. Julia jest kolejną zawodniczką w historii łyżwiarstwa, która poczuła jak cienka jest granica między triumfem a twardym lądowaniem. Pierwsza po programie krótkim, w którym czysto wykonała kombinację 3Lz+2T, 2A i 3Lo a przede wszystkim z rekordem kariery, nie wytrzymała presji obrony "pierwszego miejsca". W zasadzie pierwszego elementu. Upadek po 3Lz i nie możność wykonania kombinacji wybiły ją z rytmu, przez co później pojawiły się turbulencje. Ostatecznie z notą 163,23 uplasowała się na 7. pozycji.
Po horrorze w programie krótkim — bo tak można nazwać problemy skokowe w shorcie, których (praktycznie) nie da się naprawić w trakcie przejazdu — Yu-seong Kim (KOR) w programie dowolnym wróciła na lód jak odmieniona (albo podmieniona 😉).
W programie krótkim w 3A zabrakło rotacji (dodatkowo w lądowaniu zrobiła jakby szpagat) a przy 3F+3T pojawiły się zarówno niedokrętki, jak i upadek. Chociaż wynik 61,27 pkt pozwolił jej trzymać się blisko podium. Do złota brakowało jej prawie trzy punkty, ale do drugiego miejsca już niespełna dwa.
W dowolnym oba elementy dostały jednak nowe życie — potrójny Axel był pewny i… przepiękny, a kombinacja 3F+3T wyglądała zupełnie inaczej, cudownie wkomponowana w muzykę z filmu Evita. Ostatecznie awansowała z czwartej pozycji na mistrzynię Nepela Memorial.
Dla Yu-seong Kim jest to pierwszy sezon w seniorach. W sierpniu zadebiutowała na Cranberry Cup uzyskując dokładnie taki sam wynik (202,70) jak na Nepela Memorial.
Dla Julii jak i dla Yu-eong to były zmiany o 180 stopni, tylko w przeciwnych kierunkach.
Obie zawodniczki uplasowały się w drugiej dziesiątce. Karolina Białas po programie krótkim (Ain't No Man Alive Can Handle Me) zajmowała osiemnaste miejsce, ale sam dowolny dawałby jej jedenastą pozycję. Determinacja przyniosła jej rekord kariery za program dowolny ESTL - Voyage, voyage — 82,92 pkt — oraz nowy rekord 136,93 pkt i 13. miejsce w rankingu. Brawo!
Yelyzaveta Surova również zaliczyła awans — choć nie tak efektowny jak u Karoliny, bo "tylko" o jedno „oczko”. Znacznie ciekawiej wygląda jednak co innego: w przejeździe poprawiła aż trzy rekordy kariery, ustanowione w ODLEGŁYM sezonie 2019/20. To pozwala spojrzeć na jej możliwości z zupełnie innej perspektywy.
| Miejsce | Nazwisko | Wynik |
|---|---|---|
| 1. | Yu-seong Kim (KOR) | 202,70 |
| 2. | Hae-in Lee (KOR) | 190,55 |
| 3. | Olivia Lengyelova (SLV) | 182,99 |
| 13. | Karolina Białas (POL) | 136.93 |
| 16. | Yelyzaveta Surova (POL) | 125.72 |
Podsumowanie konkurencji par tanecznych
Od razu uprzedzam: nie było ani jednego czwartego poziomu za kroki Golden Waltz. Mało tego – tylko raz pojawił się poziom trzeci, u Amerykanów Evy Pate i Logana Bye. Sześć razy przyznano poziom drugi, i co ciekawe, niekoniecznie parom z samej czołówki (albo wyłącznie z samej czołówki).
Zwycięzcy, Olivia Smart i Tim Dieck, za sekcję walca otrzymali zaledwie pierwszy poziom, a mimo to zajęli pierwsze miejsce. Tak samo było w przypadku drugich Juulii Turkkili i Matthiasa Versluisa oraz trzecich Oony Brown i Gage’a Browna.
Jak widać, nie trzeba od razu wykręcać „kosmicznego” poziomu za kroki, żeby znaleźć się wysoko w wynikach. Chociaż zdobycie, czegoś prawie nieosiągalnego robi wrażenie.
Zofia Grzegorzewska i Oleg Muratov (POL/ 16) zajęli 16. miejsce z wynikiem 142,67 pkt. Po tańcu rytmicznym byli 15. z 56,24 pkt, a w dowolnym z 86,43 pkt, 16.
W tańcu rytmicznym "wpisali" się w czołówkę, ponieważ ich sekcja Golden Waltz również otrzymała pierwszy poziom.😉 To pokazuje, że pierwszy poziom nie jest automatycznie synonimem nieudanego programu. Niestety odjęcie − 1 punktu za niespełnienie wymogu dotyczącego tempa muzyki ("music tempo"), bardziej im zaszkodziło niż trudność walca 😕
A ich "Walc i Rytm" wyraża się w interpretacji muzyki z filmu Moulin Rouge! – Welcome to the Moulin Rouge!, Complainte de la Butte i Sparkling Diamonds, natomiast taniec dowolny opiera się na muzyce Jamesa Hornera z Maski Zorro.
Obydwa programy mają wspólny, filmowy klimat. W obu programach jest tempo, zmiana nastroju i wyraźna dramaturgia – raz bardziej zmysłowa, raz przygodowa. To zestawienie sprawia, że oba przejazdy dobrze się ze sobą łączą, mimo że opowiadają zupełnie różne historie.
| Miejsce | Nazwisko | Wynik |
|---|---|---|
| 1. | Olivia Smart/ Tim Dieck (ESP) | 197,22 |
| 2. | Juulia Turkkila/ Matthias Versluis (FIN) | 194,10 |
| 3. | Oona Brown/ Gage Brown (USA) | 190,81 |
| 16. | Zofia Grzegorzewska/ Oleg Muratov (POL) | 142,67 |
Podsumowanie konkurencji solistów
W programie krótkim padło aż jedenaście rekordów kariery. Swoje najlepsze rezultaty w karierze ustanowili m.in. srebrny medalista Daniel Grassl (ITA / 99,10) oraz aktualny mistrz olimpijski Mikhail Shaidorov (KAZ/ 95,98), który tym razem uplasował się na trzecim stopniu podium.
W programie krótkim oglądaliśmy także popisy skoków poczwórnych, w tym poczwórne lutze. I znów pojawiają się tu nazwiska: Daniel Grassl i Mikhail Shaidorov, obydwoje wykonali 4Lz w kombinacji z 3T. Ten drugi zdecydowanie lepiej.
W tym sezonie mamy okazję zobaczyć Adama Siao Him Fa (FRA/ 249,35/ 5. miejsce) w nowym, bardziej swobodnym stylu. W programie krótkim sięgnął po "cool jazz" Take Five; w dowolnym po muzykę z gatunku indie Here Comes the River — Patricka Watsona. Nie zmieniło się tylko jedno, obydwa programy są bardzo plastyczne, chociaż już nie tak ekstremalnie emocjonalne. 😉
Czarująco-zawadiacki short program miał kilka słabszych punktów. Najbardziej kosztownym był upadek po 4S, w wyniku którego nie wykonał kombinacji. W programie dowolnym zdaje się "płynąć" po tafli, oddając dynamikę wody. W skokach poczwórnych było zdecydowanie lepiej. Wykonana kombinacja 4T+3T oraz skoki solo: 4S i 4T zapewniły mu wysoką notę bazową i lekko dodatni GOE 😎.
Władimir Samoiłow (POL/ 220,05/ 80,59/ 139,46) rozpoczął zawody od wysokiego C. Na otwarcie programu krótkiego wykręcił 4Lz, a zaraz po nim zaczarował 3A. Szkoda tych straconych punktów za brak kombinacji, ale problemy z 4S uniemożliwiły mu dodanie kolejnego skoku. Mimo tego potknięcia zdobył 80,59 pkt i zajął wysokie, 5. miejsce.
W programie dowolnym… hmm… Na pewno druga połowa była lepsza. Wowa zawarł w niej dwie czyste kombinacje 2Lz+3T+Eu+3S i 3F+2T. Bardzo dobrze spisał się w warstwie poza-skokowej. Dwa czwarte poziomy za piruety i trzeci za kroki oraz pozytywnie ocenione elementy choreograficzne pozwoliły mu utrzymać wynik w pierwszej dziesiątce.
| Miejsce | Nazwisko | Wynik |
|---|---|---|
| 1. | Evgeni Semenenko (RUS/AIN2) | 292,09 |
| 2. | Daniel Grassl (ITA) | 278,80 |
| 3. | Mikhail Shaidorov (KAZ) | 272,75 |
| 7. | Władimir Samoiłow (POL) | 220,05 |
Wyniki z Nepela Memorial >>> TUTAJ
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz