Spotkanie juniorów w Gruzji odbyło się bez udziału par sportowych. Następne i ostatnie zmagania tych ostatnich zobaczymy w Polsce od 8 października.
Na najwyższych stopniach podium uplasowali się, startujący także w seniorach, Ean Weiler (SUI), para taneczna Ambre Perrier Gianesini/ Samuel Blanc Klaperman (FRA) oraz pewna udziału w finale Yihan Wang (CHN).
Polskę reprezentowała para taneczna. Laura Balcerska i David Diadchenko zajęli 15. miejsce.
Na włoskiej tafli rozegrano trzy konkurencje w ramach zawodów Challenger 2026. Rywalizacja przyniosła medalistom znakomite wyniki: trzech solistów z podium ustanowiło nowe rekordy kariery we wszystkich trzech segmentach, trzy solistki wykonały czyste kombinacje 3Lz+3T w SP. Ponadto dwie solistki z podium poprawiły też swoje życiówki za program krótki.
Na najwyższych stopniach podium uplasowali się Niina Petrokina z Estonii z wynikiem 210,41 pkt, jej rodak Mikhail Selevko, który zgromadził 260,87 pkt, oraz czeska para Katerina Mrazkova i Daniel Mrazkov z dorobkiem 188,61 pkt.
Mei Okada (JPN) zdominowała stawkę, pozostawiając konkurencję daleko za sobą. Shuxian Jin (CHN), z ponad jedenastopunktową stratą, została w tym pościgu daleko w tyle.
W rywalizacji par sportowych o wyrównanym poziomie nie mogło być mowy. Nawet w przypadku zwycięzców – choć ich program dowolny dał im w tym segmencie drugie miejsce – wypracowana wcześniej przewaga pozwoliła utrzymać bezpieczny (ponad 6 pkt) dystans. Najmniejsze różnice dzieliły miejsca od 8. do 10., zamykając się w miniaturowym przedziale nieco ponad 0,6 punktu.
W konkurencji par tanecznych pierwsza czwórka "trzymała" się swoich miejsc. Podobnie (ale nie identycznie 😉) było w ścisłej czołówce solistów, gdzie w pełni zachowano status quo z programu krótkiego — na czele stawki zameldował się Daiya Ebihara (JPN), a zawodnikowi na najniższym stopniu podium nie zaszkodził czwarty wynik w programie dowolnym.
Jedenaście par stanęło do rywalizacji o medale serii Challenger w USA. Z wyraźną przewagą wygrali Rosjanie (AIN2). Jednak to co się działo na niższych szczeblach było bardziej emocjonujące.
Ostatecznie srebro i brąz zdobyli reprezentanci gospodarzy Audrey Shin i Spencer Akira Howe oraz Katie McBeath i Balazs Nagy.
Największą liczbę medali na CS Kinoshita Group Cup zdobyli Rosjanie — których jak pamiętamy oficjalnie nie nazywamy Rosjanami.
Zawodnicy "AIN2", przejęli całe podium par sportowych, zdobyli złoto i brąz w konkurencji solistów, srebro i brąz w konkurencji solistek oraz srebro w parach tanecznych.
W tańcu na lodzie zwyciężyli natomiast Diana Davis i Gleb Smolkin, od kilku lat reprezentujący Gruzję. W konkurencji solistek triumfowała reprezentantka gospodarzy Mao Shimada (JPN).
Trzecie zawody cyklu JGP odbyły się w Tajlandii, bez udziału par sportowych.
Na szczycie podium znów stanęli Rosjanie. W tańcach bez strat pierwszych miejsc. W konkurencjach solowych solidarnie zarówno solista, jak i solistka wygrali dzięki najlepszym programom dowolnym. W programie krótkim byli drudzy.
Wszyscy zwycięzcy z kompletem punktów mogą się cieszyć — jeszcze nieoficjalnie — nie tylko ze zdobytych złotych medali, ale również z awansu do finału.
Tematem tańca rytmicznego w sezonie 2026/27 jest: „Rhythm and Waltz” – „Rytm i walc”. Już sam początek "Rhythm" sugeruje, że nie do końca będzie to zwykły walc.
Jak się okazuje dozwolony jest każdy styl walca – od jego tradycyjnych form po współczesne interpretacje. muzyka nie musi pochodzić z klasycznego repertuaru. Można wykorzystywać remiksy, remastery, covery, a nawet muzykę stworzoną przy użyciu AI (WOW to ci wybieganie w przyszłość 😉😎).
Jeszcze nie skończył się sierpień, a tu już podczas drugich zawodów z cyklu JGP poznaliśmy pierwszych (nieoficjalnych) finalistów. Chen Yuxuan / Dong Yin (CHN), po drugim miejscu w Xi’an i zwycięstwie w Rydze, mają na koncie 28 punktów i praktycznie zapewniony awans do finału.
Polskę na Łotwie reprezentowali Ryszard Siudek i Zofia Bochenek, którzy zajęli odpowiednio 20. i 25. miejsce.
Łączny wynik 140,78 pkt jest nowym rekordem kariery Ryszarda.
Na tafli pojawili się też „nowi” zawodnicy, którzy w drodze do zwycięstwa odskoczyli rywalom. I to zdecydowanie! Nie chcę używać określenia miażdżąco, choć samo ciśnie się na klawiaturę, ale przez wrodzoną dyplomację wolę go jednak uniknąć.
Mowa oczywiście o reprezentantach AIN2, którzy w Xi’an zgarnęli komplet czterech zwycięstw.