IO 2026: Alysa ze złotem. Kaori ze srebrem. Ekaterina dwudziesta.

FMC26, Public domain, Wikipedia

Podobnie jak wcześniej Francuzi w tańcach, tak teraz Alysa Liu (USA) wkroczyła na taflę i kompletnie namieszała w olimpijskiej hierarchii. Nie pozwoliła na wygraną ani "wielkiej" Kaori Sakamoto, ani swojej koleżance z reprezentacji Amber Glenn, która była główną pretendentką do złota, ani też rewelacyjnej debiutantce Ami Nakai (JPN) czy czwartej w zestawieniu, ale utytułowanej Mone Chibie (JPN).

Ekaterina Kurakova z wynikiem 173,37 pkt Igrzyska Olimpijskie 2026 kończy na 20. pozycji.

Kaori Sakamoto (JPN) - ze srebrem 🥈

To niezwykle przejmujące i słodko-gorzkie zakończenie wielkiej kariery. Choć do spełnienia tego największego marzenia zabrakło niespełna dwóch punktów, Kaori odchodzi w poczuciu sportowego niedosytu, ale z ogromnym szacunkiem całego środowiska łyżwiarskiego.

Podium solistek IO 2026:

1. Alysa Liu (USA) - 226,79

2. Kaori Sakamoto (JPN) - 224,90

3. Ami Nakai (JPN) - 219,16

IO 2026: Liryczne pożegnanie i radosny debiut: Niezwykły początek rywalizacji japońskich solistek. Katia - 19.

FMC26, Public domain, Wikipedia

Olimpijska rywalizacja solistek zaczęła się od ciekawych przetasowań wewnątrz najsilniejszych reprezentacji. Na czele stawki zameldowała się Japonka, ale ta to utytułowana Kaori Sakamoto, lecz debiutująca w seniorach, Ami Nakai. 

Podobna sytuacja ma miejsce na trzeciej pozycji. Choć spodziewano się tam zobaczyć typowaną do podium/ złota Amber Glenn, miejsce w pierwszej trójce wywalczyła powracająca do gry Alysa Liu.

Ekaterina Kurakova (POL) z rekordem sezonu 60,14 pkt "bez czekania" od razu awansowała do drugiej rundy.

IO 2026: Złoto i rekord świata w jednym przejeździe – fenomenalny triumf pary Miura/Kihara w Mediolanie. Julia i Michał na 13. miejscu

FMC26, Public domain, Wikipedia

Jak do tego doszło? 😉 To, co wydarzyło się na tafli w Mediolanie, można nazwać jedynie sportowym trzęsieniem ziemi. W najbardziej spektakularnym stylu, jaki widziało współczesne łyżwiarstwo, japoński duet Riku Miura / Ryuichi Kihara (JPN) dokonał niemożliwego – z piątej lokaty po programie krótkim wystrzelił prosto po olimpijskie złoto.

To nie był zwykły awans, to była czysta techniczna i artystyczna dominacja. Japończycy uzyskali w programie dowolnym oszałamiającą notę 158,13 pkt, co jest nowym rekordem świata.

Julia Szczecinina / Michał Woźniak (POL/ 185,86 PB) igrzyska zakończyli z awansem na 13 miejsce.

Podium par sportowych IO 2026:

1. Riku Miura / Ryuichi Kihara (JPN) – 231,24

2. Anastasiia Metelkina / Luka Berulava (GEO) – 221,75

3. Minerva Fabienne Hase / Nikita Volodin (GER) – 219,09

IO 2026: Hase / Volodin wyznaczają tempo — Julia i Michał pokazują ambicję

Minerva Fabienne Hase / Nikita Volodin (GER) są o krok od zdobycia olimpijskiego tytułu. Niemiecki duet „czaił się” 😉 przez cały początek sezonu, budując formę bez zbędnego rozgłosu, by właśnie na igrzyskach uderzyć z pełną siłą i ustanowić fenomenalny rekord życiowy (80,01 pkt).

FMC26, Public domain, Wikipedia

Na drugim miejscu, uplasowali się świeżo upieczeni Mistrzowie Europy 2026, Anastasiia Metelkina / Luka Berulava (GEO). Wygląda na to, że reprezentacji Gruzji nie zamierzają oddać pola bardziej "doświadczonym" w olimpijskim splendorze, zawodnikom.

Podium po programie krótkim zamykają Lia Pereira / Trennt Michaud (CAN), którzy zaprezentowali przejazd idealnie wyważony – płynny artystycznie, a przy tym niezwykle mocny pod względem technicznym.

Julia Szczecinina i Michał Woźniak oni to dopiero nie ulegli przytłaczającej aurze olimpijskiego debiutu. Reprezentanci Polski pojechali bez tremy, z ogromną determinacją, co zaowocowało nowym rekordem życiowym — 65,23 pkt.

Medale IO 2026: Scenariusz ustąpił miejsca historii — Mikhail Shaidorov na czele olimpijskiego podium

FMC26, Public domain, Wikipedia

Co właściwie wydarzyło się w męskiej rywalizacji? Najprościej mówiąc — wydarzył się sport. Ten przez wielkie „S”, olimpijski, nieprzewidywalny i rządzący się własnymi prawami.

Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2026 przypomniały, że nawet najlepiej rozpisane kalkulacje potrafią rozsypać się w jednej chwili, gdy w grę wchodzą presja, ryzyko i ambicja.

Nowym mistrzem olimpijskim został Mikhail Shaidorov (KAZ) — i to nazwisko przez kolejne cztery lata będzie odmieniane przez wszystkie przypadki. Kazach zapisał się w historii jako zdobywca drugiego medalu i pierwszego złota olimpijskiego dla swojego kraju w tej konkurencji, a dokonał tego w stylu, który trudno nazwać przypadkiem.

Podium solistów IO 2026:

1.  Mikhail Shaidorov (KAZ)- 291,58 pkt(PB)

2. Yuma Kagiyama 280,06 pkt

3. Shun Sato (JPN) - 274,90 pkt

Władimir Samojłow (POL) z wynikiem 222,25 pkt kończy igrzyska na 21. pozycji.

Medale IO 2026: Laurence Fournier Beaudry i Guillaume Cizeron sięgają po złoto. Chock/Bates ze srebrem; Gilles/Piorier z brązem.

FMC26, Public domain, Wikipedia

Finał rywalizacji par tanecznych okazał się nie tylko sportowym rozstrzygnięciem, ale przede wszystkim pokazem artystycznej różnorodności na najwyższym poziomie.

Na lodzie spotkały się trzy wyraźnie odmienne wizje — Laurence Fournier Beaudry i Guillaume Cizeron, Madison Chock i Evan Bates oraz Piper Gilles i Paul Poirier udowodnili, że taniec na lodzie nie ma jednego języka. Każda z tych propozycji porywała w inny sposób: od wyrafinowanej narracji i subtelnej kontroli, przez teatralną magnetyczność, po odważną, dynamiczną ekspresję.

Podium par tanecznych IO 2026:

1. Laurence Fournier Beaudry / Guillaume Cizeron (FRA) - 225,82 pkt (PB)

2. Madison Chock / Evan Bates (USA) - 224,39 pkt (SB)

3. Piper Gilles / Paul Poirier (CAN) - 217,74 pkt (SB)

IO 2026: Pytanie retoryczne - Czy Malinin jest już nie do dogonienia?

FMC26, Public domain, Wikipedia

Wszystko wskazuje na to, że walka o podium rozegra się w zamkniętym gronie trzech solistów, którzy jako jedyni zdołali przekroczyć barierę 100 punktów. 

W zasadzie kwestia złota też wydaje się już przesądzona – Ilia Malinin (USA) prezentuje formę, która stawia go poza zasięgiem rywali i czyni niemal bezkonkurencyjnym. Yuma Kagiyama (JPN) ma solidne argumenty, by obronić swoją pozycję, jednak największą zagadką pozostaje dyspozycja, jaką zaprezentuje Adam Siao Him Fa (FRA). Francuz, choć dysponuje ogromnym potencjałem, liczne kontuzje (presja) nieraz popsuły mu programy.

Władimir Samojłow z wynikiem 77,57 pkt zajął 21. miejsce, tym samym zdobył kwalifikacje do drugiej części zawodów. BRAWO!

Taneczne otwarcie igrzysk: Rytmy lat 90.

FMC26, Public domain, Wikipedia

Olimpijskie zmagania indywidualne przywitały widzów widowiskową listą przebojów. Z ogromną energią oddali to, co najistotniejsze w klimacie lat 90. Był to pokaz 23 programów, z których każdy przypominał dopracowany wideoklip lub wielkie sceniczne show.

Żadna z par, budując tę elektryzującą atmosferę, nie zapomniała o technice – co było widać szczególnie w przejazdach ścisłej czołówki. Dwa razy pojawiły się 4 poziomy za sekwencję kroków w charakterze tańca obowiązkowego [PSt].

Tę łyżwiarską listę 23 przebojów z rekordem kariery otwierają Laurence Fournier Beaudry / Guillaume Cizeron (FRA).

Top 5:

1. Laurence Fournier Beaudry / Guillaume Cizeron (FRA) - 90.18 pkt

2. Madison Chock / Evan Bates (USA) - 89.72 pkt

3. Piper Gilles / Paul Poirier (CAN) - 86.18 pkt

4. Lilah Fear / Lewis Gibson (GBR) - 85.47 pkt

5. Charlene Guignard / Marco Fabbri (ITA) - 84.28 pkt

Olimpijski Finał Drużynowy: USA broni tytułu, Japonia z niedosytem

Stany Zjednoczone obroniły olimpijski tytuł z Pekinu? a może z Paryża? 😉choć droga do złota wcale nie była oczywista. Z jednej strony można mówić o kontynuacji dominacji, z drugiej — o niezwykle wyrównanej rywalizacji.

Japonia, mimo zwycięstwa w pięciu z ośmiu segmentów, musiała zadowolić się srebrnym medalem, przegrywając z USA zaledwie jednym punktem. To wynik, który tylko potwierdza, jak cienka była granica między triumfem a drugim miejscem.

FMC26, Public domain

Na najniższym stopniu podium z radością stanęli Włosi. Tym samym trzy kraje, powtórzyły kolejność medalową znaną z Team Trophy 2025.

Z kolei Gruzja uplasowała się tuż za podium, pozostawiając po sobie wrażenie solidnego, choć nie w pełni wykorzystanego potencjału. Kanada zamknęła czołówką najlepszych drużyn.