Mistrzostwa Świata 2026 w Pradze w konkurencji par tanecznych upłynęły pod znakiem potwierdzenia absolutnej dominacji oraz niespodziewanych przetasowań w walce o krążki.
Podczas gdy Laurence Fournier Beaudry i Guillaume Cizeron (FRA) pojechali wyśrubowali rekordy życiowe i nie dali rywalom najmniejszych złudzeń, za ich plecami sytuacja była bardziej zawiła.
Niezwykle nerwowe chwile przeżyli obrońcy srebra, Piper Gilles i Paul Poirier (CAN), którzy zaprezentowali trzeci taniec dowolny. Jednak to Emilea Zingas i Vadym Kolesnik (USA) wyrastają na największych zwycięzców tego czempionatu – ich awans na podium, to sygnał, że w hierarchii tańców USA ma godnych następców Chock/ Bates.
Pary taneczne
Polskich reprezentantów nie było — jeszcze 😉
To jedyna konkurencja, w której nowo upieczeni mistrzowie olimpijscy zdecydowali się na start w mistrzostwach świata. Laurence Fournier Beaudry i Guillaume Cizeron (FRA) w takim zestawieniu dopiero zbierają wspólne doświadczenie i medale – jak widać, robią to niezwykle skutecznie. Start w Pradze jest więc dla nich naturalnym krokiem na wspólnej, medalowej drodze.
Szansy na kolejne trofeum nie odpuścili sobie również brązowi medaliści z igrzysk, Piper Gilles / Paul Poirier (CAN). Z rywalizacji wycofali się natomiast wicemistrzowie olimpijscy, Madison Chock / Evan Bates (USA), którzy postanowili zakończyć sezon w Mediolanie (co, jak można przypuszczać, oznacza również koniec ich amatorskiej kariery). Na podobny krok zdecydowali się również reprezentanci Włoch, Charlene Guignard / Marco Fabbri (ITA).
Ponadto w Pradze nie pojawiły się dwie pary z końcówki olimpijskiej stawki – Sofia Val / Asaf Kazimov (ESP) oraz Shiyue Wang / Xinyu Liu (CHN).
Poza tymi wyjątkami, w rywalizacji tanecznej mieliśmy taki sam skład, jak podczas IO. Powiększony o zawodników z kwalifikacjami do MŚ.
To, że Laurence i Guillaume sięgnęli po złoto mistrzostw świata, trudno uznać za niespodziankę. Już przed startem byli jedynymi pretendentami 😉. Na wielkie brawa zasługuje jednak sposób, w jaki podeszli do rywalizacji w Pradze.
Przy braku realnej konkurencji i po wyczerpującym sezonie mogli pozwolić sobie na bardziej zachowawczy występ – pojechać „swoje”, bez ryzyka, bez maksymalnego zaangażowania. Zamiast tego zaprezentowali pełnię możliwości, podchodząc do zawodów z koncentracją i profesjonalizmem godnym mistrzów. Nie było tu miejsca na półśrodki.
Najlepszym dowodem są trzy nowe rekordy życiowe (PB): 92,74 pkt za taniec rytmiczny (RD), 138,07 pkt za taniec dowolny (FD) oraz kosmiczny wynik łączny – 230,81 pkt. To wyniki, które nie tylko przypieczętowały ich dominację w Pradze, ale też jasno pokazały, że nawet przy braku bezpośredniej presji rywali potrafią podnosić sobie poprzeczkę. 😀
W swoim debiutanckim sezonie wygrywali praktycznie wszędzie, gdzie się pojawili. Do skompletowania złotej kolekcji zabrakło im jedynie triumfu w finale Grand Prix oraz pierwszego miejsca w tańcu rytmicznym podczas zawodów drużynowych na IO.
Teraz obok sięgnięcia po złoto FGP, sprawą czysto ambicjonalną pozostaje dla nich walka o rekordy świata. Te wciąż należą do duetu Madison Chock i Evan Bates (USA).
Jeśli chodzi o szczegółową analizę ich przejazdów, łatwiej wskazać elementy, które nie uzyskały czwartego poziomu trudności. Były to jedynie kroki wykonywane oddzielnie – zarówno w tańcu rytmicznym, jak i dowolnym – ocenione na poziom trzeci.
Równie trudno doszukać się niższych niż 4. ocen za jakość wykonania. Blisko połowa to oceny +5. W tańcu dowolnym wszystkie podnoszenia – dwa połączone po łuku oraz choreograficzne – zostały jednogłośnie ocenione przez sędziów na +5.
W ich indywidualnej i osobistej opowieści do ścieżki dźwiękowej z filmu Whale, otrzymali od niemal wszystkich sędziów maksymalne „10” za prezentację. Jedynie jeden z nich przyznał nieco niższą notę – 9,45* – jednak jako ocena skrajna została ona odrzucona, co w ostatecznym rozrachunku zdobyli 10 pkt.
* teraz sprawdzam kto to 😉 uff - to sędzia z Australii.
A czy ktoś mi może wytłumaczyć, czy to prawda czy błąd wydruku? ↓↓↓ (patrz obrazek)
"Roziskrzone" Supermodel przyniosło Kanadyjczykom rekord sezonu za taniec rytmiczny - 86,45 pkt i drugie miejsce w stawce. W tańcu dowolnym powrócili do propozycji z początku sezonu tj. ścieżki dźwiękowej z filmu "Wichrowe wzgórza".
Melancholijna opowieść z notą 125,07 pkt była — "dopiero" — trzecim tańcem dowolnym. Minimalnie lepsi — o 0,24 pkt, byli Olivia Smart i Tim Dieck (ESP) i ich Diuna. Mimo tego Hiszpanie nie zdołali wskoczyć na podium i ostatecznie zajęli 5. miejsce.
Piper i Paul z przewagą czwartych poziomów, ale także z kilkoma drugimi, zdołali utrzymać wicemistrzowski tytuł. Ich łączny wynik 211.52 pkt bezpiecznie zagwarantował im miejsce na podium.
Emilea i Vadym od początku sezonu wysyłali wyraźne sygnały, że wyrastają na jednych z poważniejszych graczy w stawce. Na swoim koncie maja już tytuł wicemistrzów USA'26, zwycięstwo na mistrzostwach Czterech Kontynentów 2026 oraz 5. miejsce w debiucie na IO.
W Pradze ich droga do medalu nie była oczywista – w obu segmentach zajęli czwarte miejsca, jednak wysoka suma punktów pozwoliła im ostatecznie sięgnąć po brązowy medal.
Chociaż ich obecność na podium mistrzostw świata już w 2026 roku może być pewnym zaskoczeniem, patrząc na osiągnięcia trudno mówić tu o przypadku.
Efektem ich systematycznego rozwoju i rosnącej pewności na lodzie, są trzy rekordy kariery – za taniec rytmiczny (84,21 pkt), dowolny (124,99 pkt) oraz łączny (209,20 pkt).
Szczególne wrażenie zrobił ich taniec dowolny do motywów z baletu Romea i Julii. Program fascynował dramaturgią i intensywnością przekazu. Ich wizja tego dzieła daleka była od romantycznej, chwytającej za serce opowieści.
Zingas i Kolesnik potrafili uchwycić tragizm historii, a jednocześnie oddać charakterystyczny, pełen napięcia i pasji styl muzyki Siergieja Prokofiewa. Ich propozycja była nie tylko technicznie dopracowana, ale przede wszystkim przekonująca i spójna.
Nielubiane miejsce za podium
Dla pary Lilah Fear i Lewis Gibson (GBR/ 208.98) sezon 2025/2026 z pewnością nie potoczył się zgodnie z oczekiwaniami. Po rozczarowującym, 9. miejscu na igrzyskach olimpijskich, w Pradze liczyli na powrót do wielkiej formy i obronę brązowego medalu sprzed roku. Początek zapowiadał sukces – po energetycznym tańcu rytmicznym do przebojów Spice Girls zajmowali 3. lokatę i realnie myśleli o podium.
Niestety, ich taniec dowolny – emocjonalna opowieść o Szkocji – przyniósł bolesne zderzenie z przepisami. Choć nota 123,89 pkt była solidna, wystarczyła zaledwie na 5. wynik w tym segmencie. Największym ciosem okazały się jednak dwa odjęcia punktowe (-2,00) za wykonanie niedozwolonego elementu/ ruchu.
Prawdopodobnie chodzi o pierwsze podnoszenie, które z założenia balansowało na granicy przepisów — Lewis miał zbyt wyprostowane ręce nad głową. Kara nie wynikała, więc z błędu wykonawczego (pozytywne oceny za jakość), ale z decyzji technicznej – panel uznał podnoszenie za niezgodny z przepisami.
To właśnie jedna z najbardziej „zero-jedynkowych” sytuacji w tańcach: element albo mieści się w regulaminie, albo automatycznie skutkuje odjęciem punktów.
Pamiętacie sytuację Natalii Klaiszek i Maksyma Spodyrieva z MŚ 2018, gdy zamiast choreograficznego piruetu zobaczono podnoszenie rotacyjne ? - specjalnie użyłam "362 stopnie - zamiast 360 i 2 😉) taki mały protest i złośliwość.
Dla duetów zajmujących 5. i 6. miejsce mistrzostwa okazały się najlepsze w karierze, choć z różnym rozłożeniem akcentów.
Olivia Smart i Tim Dieck (ESP) wywalczyli 5. lokatę z łączną notą 206,37 pkt, co jest ich nowym rekordem życiowym, podobnie jak wyniki za RD i FD. Hiszpanie zaimponowali przygotowaniem zwłaszcza w tańcu dowolnym, za który uzyskali drugi rezultat dnia - 125,31. To pozwoliło im zepchnąć o jedną pozycję parę Evgeniia Lopareva i Geoffrey Brissaud (FRA).
Francuzi zakończyli zawody na 6. miejscu z notą 203,77 pkt. i mogą cieszyć się z rekordu życiowego ustanowionego w tańcu rytmicznym (RD). Jakimś pocieszeniem jest także "spadek o tylko jedno miejsce" bo ich taniec dowolny został oceniony dopiero jako siódmy w stawce.
Allison Reed i Saulius Ambrulevicius (LTU) po niezwykle wyrównanym tańcu rytmicznym, gdzie o końcowych lokatach decydowały ułamki punktów, a różnica między piątą a 10. pozycją nie przekraczała 2 pkt, zmobilizowali swoje wszystkie - pozostałe po IO - siły i w tańcu dowolnym zdobyli wyższy wynik (o 0.30 pkt 😉) od Francuzów. Ostatecznie Allison i Saulius awansowali z 9. pozycji na 7. (200,66 pkt).
Dodam, że Litwini w swoim najlepszym sezonie 2023/24 uplasowali się na miejscu szóstym.
Bariera 200 punktów i spadki w hierarchii
Grupę duetów, które przekroczyły notę 200 punktów, zamykają Christina Carreira i Anthony Ponomarenko (USA) z wynikiem 200,56 pkt. Dla Amerykanów, podobnie jak dla kolejnej pary – Marjorie Lajoie i Zachary Lagha (CAN/ 199,06 pkt) – tegoroczne mistrzostwa oznaczają jednak spadek w światowej hierarchii. Oba duety w przeszłości meldowały się już na 5. miejscach światowego czempionatu, więc obecne lokaty przyjmują z pewnością z dużym niedosytem.
Najlepszą dziesiątkę, dokładnie tak samo jak przed rokiem, zamknęli reprezentanci Gruzji – Diana Davis i Gleb Smolkin (GEO/ 198,65 pkt). Za nimi, już z wyraźną stratą, uplasowali się faworyci lokalnej publiczności, Katerina Mrazkova i Daniel Mrazek (CZE/ 190,17 pkt). Strata duża, ale Czesi mogą cieszyć się z rekordu życiowego w nocie łącznej oraz rekordu sezonu za taniec dowolny, mimo że w tańcu rytmicznym nie zdołali poprawić swojego najlepszego osiągnięcia.
Pół żartem, pół serio – gdy wystartowała pierwsza grupa FD, końcówka klasyfikacji wyglądała dość kuriozalnie, bo każdy kolejny z trzech występujących po sobie, duetów trafiał na ostatnie miejsce.
Najlepiej z tego wyszli 20. po RD Marie-Jade Lauriault i Romain Le Gac (CAN). Duet zajmujący 19. miejsce po pierwszym dniu pojechał słabiej i wylądował za tym z Kanadyjczykami. Para sklasyfikowana na 18. pozycji po RD zaprezentowała się na za duet z 19. lokaty. Później 17. za 18.
Późniejsze przetasowania, jak wygrana z 16. i 14. duetem po RD i wycofanie się 11. pary Juulia Turkkila / Matthias Versluis (FIN), zaprowadziły Marie - Jade i Romaina na 13 miejsce.
5. Olivia Smart / Tim Dieck (ESP) – 206,37 pkt (PB)
6. Evgeniia Lopareva / Geoffrey Brissaud (FRA) – 203,77 pkt
7. Allison Reed / Saulius Ambrulevicius (LTU) – 200,66 pkt
8. Christina Carreira / Anthony Ponomarenko (USA) – 200,56 pkt
9. Marjorie Lajoie / Zachary Lagha (CAN) – 199,06 pkt
10. Diana Davis / Gleb Smolkin (GEO) – 198,65 pkt
11. Katerina Mrazkova / Daniel Mrazek (CZE) – 190,17 pkt (PB)
Editorial use only:
Logo Mistrzostw Świata 2026, źródło:
Oficjalna strona zawodów
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz