Wszystko o skokach

...no prawie wszystko ;)

W łyżwiarstwie figurowym obowiązuje siedem skoków podstawowych:

1Eu - euler
T - toeloop
S - salchow
Lo - loop
F - flip
Lz - lutz
A - axel

Oficjalnie każdy skok (oprócz eulera) został wykonany jako poczwórny.

Trzy to nowe pięć

Z pewnością zauważyliście, że skurczyła się "nam" lista komponentów. Międzynarodowa Unia Łyżwiarska uznała, że trzy jasno określone i odrębne obszary, spowodują większą przejrzystość, niż dotychczasowe rozbicie ich na pięć, w istocie, przenikających się segmentów. 

Komponenty 2022:

Composition (kompozycja) - odnosi się do oceny w jakim stopniu opracowany program współgra z muzyką. Tutaj ocenia się także wszelkie pomysłowe łączenia, między elementami, dawniej stanowiące odrębny komponent o nazwie "Transitions".

Presentation (prezentacja) - odnosi się do oceny atrakcyjności zaprezentowania programu przez zawodnika oraz do jego zdolności do ekspresji. Presentation obejmuje kryteria odpowiadające komponentom o nazwach "Interpretation" i "Performance".

Skating skills (umiejętności łyżwiarskie) - odnosi się do oceny technik jazdy i ruchów zawodnika.

Euler 2018

Jeszcze raz o EULERZE.

 Wcześniej było o tym, czym w ogóle jest Euler i kiedy się go stosuje, dziś będzie o tym jak został "zauważony" przez ISU i już nie musi udawać Rittbergera.

Euler, half loop a może pojedynczy Rittberger?

Odpowiedź brzmi - wszystkie nazwy się przyjęły ;)

Tajemniczy Euler w angielskim wydaniu nazywany half loopem (tzn. połową loopa), jest odmianą pojedynczego Rittbergera ;) Czasami nawet komentatorzy stosują nazwę "przeskok".

Wyjście do skoku rozpoczyna się tak samo jak wyjście do klasycznego Rittbergera - z prawej nogi i zewnętrznej krawędzi - skok ma pełen obrót, ale na końcu zawodnik ląduje  na wewnętrznej krawędzi lewej nogi. 

Euler najczęściej wykorzystywany jest w trójkombinacjach, gdy zawodnik chce skoczyć inny skok niż ten, który skacze się z prawej nogi, czyli Salchowa i Flipa*.

 *odwrotnie dla zawodników skaczących w drugą stronę, tzn. przez prawe ramię.

ISU nie przewiduje innej nazwy dla tego skoku, dlatego w raportach widnieje on właśnie jako 1Lo i zyskuje 0.5 pkt.

Euler na lodzie wygląda tak - > https://youtu.be/T0xaxQ0ZtXM

Junior Grand Prix Lublana 2014

Drugie zawody z cyklu tegorocznych Junior Grand Prix ponownie odbywały się bez udziału par sportowych. 

Na arenie  Hala Tivoli medale wywalczyli

Boyang JIN (CHN), 
Alexander PETROV (RUS),
Dmitri Aliev(RUS)

Serafima SAKHANOVICH (RUS), 
Yuka NAGAI (JPN), 
Leah KEISER (USA)

Daria MOROZOVA / Mikhail ZHIRNOV (RUS), 

Brianna DELMAESTRO / Timothy LUM (CAN),

Holly MOORE / Daniel KLABER (USA).

Panowie 2012/2013

Sezon 2012/2013 wymaga od panów by sprostali wymaganiom stawianym poniżej.

Soliści

Short program:

- sekwencja kroków (nie musi mieć konkretnego rysunku, ale musi być wykonywana tak by w pełni wykorzystać lodowisko),

- 3 piruety:

• skok do piruetu, a piruety ma być wykonywany w jednej pozycji,
pozycja lądowania w skoku do piruetu i pozycja w piruecie w jednej pozycji musi być inna
• piruet ze zmianą nogi, do wyboru waga lub siadany (inny niż ten poprzedzony skokiem),
• kombinacja piruetów, ze zmianą nogi;

- dwa skoki solo (w tym 2 lub 3 Axel oraz skok 3 lub 4 wykonany po krokach),

- kombinacja skoków (2-3, 3-3, 4-2/3).

Program dowolny:

- sekwencja kroków,

- max 3 piruety (kombinacja, skok do piruetu, oraz taki w jednej z 3 pozycji - bez jej zmiany),

- elementy łyżwiarskie (choreografia sekwencja) taki jak :spirale, kroki, obroty, Ina Bauer etc. mają stałą bazę i oceniane są jedynie za wykonanie,

- max 8 skoków w tym Axel, w tym dwie kombinacje (sekwencje) dwóch skoków oraz jedna trójkombinacja.

Lekcja Łyżwiarstwa nr 10 - skoki i kroki

 SKOKI

 

We wcześniejszych postach przewijały się nazwy 6. rodzajów skoków, dziś przyszła pora na to by przyjrzeć się im z bliska. Czyli zapoznać się, która krawędź decyduje o skoku. Niestety już nie można tak łatwo pokazać na zdjęciu jaki to skok, więc ograniczę się do teorii.

Co je łączy - to to, że zawodnik, gdy kończy skok ląduje na prawej nodze tj. łyżwie na zew krawędzi, tyłem do kierunku jazdy. Rotuje się (czyli kręci) w przeciwnym kierunku do ruchów wskazówek zegara - bo tak jest łatwiej, ale można i w drugą stronę.

Co je dzieli:

- noga z której wykonuje się skok (prawa lub lewa),

- krawędź, od której zaczyna się skok (zew. lub wew.),

- rodzina - skoków kopanych (gdy zawodnik wbija ząbki w lód i się od niego odbija)  i krawędziowych (kiedy już tej pomocy nie ma)

1. Toeloop - T - zawodnik jedzie tyłem na prawej nodze i zew. krawędzi. Jest to skok kopany, czyli taki, przy którym zawodnik wbija czubek łyżwy w lód by sobie pomóc.

2. Salchow - S - i znów zawodnik jedzie tyłem, ale już na lewej nodze i wew. krawędzi i jako, że to skok krawędziowy, może tylko zamachnąć się nogą wolną tj. prawą by wykonać skok.

3. Rittberger / Loop (Lo) - podobny do Salchowa, bo to skok krawędziowy, ale przy nim jedzie się na prawej nodze i na zew. krawędzi - oczywiście tu też zawodnik jedzie tyłem.

4. Flip - F - teraz czas na skok kopany - zawodnik jedzie tyłem na lewej nodze i wew. krawędzi.

5. Lutz - Lz - tu jest tylko taka różnica między flipem, że jedzie się na zew. krawędzi.

6. Axel - A - jedyny skok wykonywany przodem, jest to skok krawędziowy - wykonany z lewej nogi i zew. krawędzi. Zawodnik by wylądować tyłem, musi wykonać dodatkowo pół obrotu, i tak jeśli wykona 2,5 obrotu wtedy to jest podwójny axel, jeśli mniej niż dozwolone 0,25 obrotu to już jest to skok pojedynczy.

Nikt nie powiedział, że nawet w teorii łyżwiarstwo jest łatwe.

Dla dociekliwych: 

 

Większość skoków jest wykonywana przy rotacji naturalnej - to znaczy, że zawodnik kontynuuje skok w powietrzu w tym samym kierunku w jakim wyskakiwał. Przykładem skoku w kierunku przeciwnym niż przy starcie jest lutz (dlatego jest uważany za jeden z trudniejszych skoków) - ciało łyżwiarza obraca się w kierunku przeciwnym do tego, w którym poruszał się po lodzie.

Wyżej znajdują się tradycyjne opisy wykonywania skoków, dla dociekliwych zapraszam do zapoznania się z komentarzem z dn. 08.01.2012. :) Tam znajduje się wyjaśnienie jak skaczą zawodnicy jak np. Alissa Czisny :), która rotuje w drugą stronę :)

A teraz coś dla PAR SPORTOWYCH , czyli skoki wyrzucane.
 

- żeby nie było tak "łatwo" - to oprócz tych skoków wykonywanych solo, które tak jak w przypadku piruetów muszą być odbiciem lustrzanym zawodników, które muszą być rozpoczęte i zakończone w tym samym momencie i mało tego muszą mieć taką samą liczbę obrotów, w przeciwnym wypadku zaliczane jest to jako skok z taką ilością obrotów jaką wykonał "słabszy" partner - są jeszcze skoki wyrzucane, 

 - skoki wyrzucane oznaczone są skrótem "Th" np. STh czy FTh (wyrzucany salchow, flip),

- Tu partnerka wykonuje skok przy pomocy partnera, (niejako jest wyrzucana ku górze) co dodaje skokowi wysokości, odległości, no i pewnej dozy dramatyzmu. Skoki wykonywane przez partnerkę to te same skoki co w konkurencjach solowych, więc jeśli uważnie się przypatrzeć jak je wykonuje (z której nogi i krawędzi), można je odróżnić. Decyduje zawsze moment rozpoczęcia skoku.

 

KROKI

 

- a właściwie sekwencja kroków, to kombinacja małych kroczków, obrotów, podskoków, zmian krawędzi itp. wykonanych na jednej (lepiej punktowanych) lub dwóch nogach,

 

- mogą być wykonywane po linii prostej, po kole, lub po serpentynie (czyli po czymś takim jak litera "S")

 

Przykładowe różnice:

- trójki - bo łyżwiarz niejako rysuje na lodzie liczbę 3, przy czym wymaga to zmian krawędzi i kierunku jazdy,
 

- trójki odwrotne czyli bracket - rysunek przypomina nawias {
 

- zwroty, czyli rockers - zwroty na jednej nodze (łyżwie) na krawędzi zew. wymagające zmiany kierunku i krawędzi, poprawiam się wg życzeń Anonima :). Człowiek uczy się codziennie :)
 

Skoro się tu wróciłam dodam jeszcze obrazki 😃

Rocker

- zwroty odwrotne, czyli counter (w drugą stronę)

Counter

 

- Mohawk - polega na zmianie nogi, ale bez zmiany krawędzi. Jeżeli obierze się krawędź wew. lub zew. to już się na niej pozostaje. Najczęściej wykonywany jest przodem na wew. krawędzi. Mohawk otwarty to taki, gdy noga wolna wsparta jest pod kątem 90 stopni na podbiciu stopy. Zamknięty - to gdy noga wolna oparta jest za kolanem.

 

- Choctaw - trudniejsze od Mohawk, ale pozwala na zmianę krawędzi, nie wiem czy się cieszyć czy smucić :)

ELEMENTY ŁĄCZĄCE

Program nie może składać się tylko i wyłącznie z elementów obowiązkowych, inaczej nie byłby tańcem, tylko konkursem kto wykonuje dany element lepiej. Dlatego też łyżwiarze wprowadzają różnorakie urozmaicenia, mniej czy bardziej znane pod konkretnymi nazwami. 

Takie, które są znane to m.in. 

Mondo - ruch, w którym zawodnik układa nogi na kształt litery V. Łyżwy są tak rozstawione, że tworzą linię prostą. Pozycja ta może być wykonywana na krawędzi zewnętrznej (zawodnik odchyla się do tyłu) lub wewnętrznej (pochyla się do przodu). Zdarza się, że taką pozycję przyjmuje partner, gdy rozpoczyna spiralę śmierci.

 

Ina Bauer z tyłu

Ina Bauer - ten element jest w pewnym sensie podobny do "orła", ale ślad łyżew nie tworzy tu jednej linii, chociaż nadal są one równolegle ułożone. Łyżwa pozostająca z tyłu jest zawsze na krawędzi wewnętrznej. Łyżwa z przodu może być na obu krawędzi

Ina Bauer z przodu

ach. Czasami zawodnik wygina plecy do tyłu  by w ten sposób utrudnić pozycję.

Lunge (wypad) - zawodnik zgina jedną nogę w kolanie, a nogę wolną "ciągnie" za sobą wyprostowaną. Element ten może być wykonywany na obu nogach, do przodu i do tyłu. Przy pozycji do tyłu musi jednak uważać, aby ostrze łyżwy nie dotknęło tafli lodu. 

 

To byłoby tak w skrócie, bowiem nie sposób opisać wszelkich możliwości łyżwiarzy, chociaż nie można też użyć frazesu "sky is the limit" bowiem tą granicę wyznaczają sędziowie. 

 

GP Dzień 3: Ostanie zmagania NHK 2010

Dzisiaj Panowie zakończyli, swoje zawody, ale... o nich napiszę jutro. Bo w końcu Panie mają pierwszeństwo. 

Nim zacznę opisywać wybrane i najciekawszych programy Solistek, muszę zrobić mały wstęp, a mianowicie napisać nazwy skoków, ich hierarchię trudności oraz skróty, których będę używać. w późniejszych postach Oczywiście to nie moje skróty, ale ISU, choć trudno było by wymyślić prostsze. 

Zaczynam!!!
Skoki od najłatwiejszego (dla fachowców)

1. Toeloop - T

2. Salchow - S

3. Rittberger , często zwany jako Loop - oznaczanie Lo, ja wolałabym R.

4. Flip - F

5. Lutz - Lz

6. Axel - A

A teraz przechodzę już do Seniorek: 

1. Miejsce zdobyła Carolina Kostner (ITA) - 164,41

SP:

Muzyka: Galiacia Flamenko

1. Kombinacja 3T + 2T - wykonany pewnie

2. 2A - wykonany lepiej niż  przeciętnie

3. Skok do piruetu w pozycji wagi (czyli to jest ten Flaying Spin, rzeczywiście chodzi o skok, większość za wodniczek wykonywało skok do piruetu Siadanego) - wykonany z pełna gracją, zachwycający.

4. 3 Lo - sędziowie dopatrzyli się poważnych błędów w jakości wykonania i też uznali, że nie można dopuścić do wysokich ocen. Może przez to, że w momencie kręcenia się nie była w idealnym pionie, tylko lekko przechylona. A sędziowie wszystko widzą. 

5. Spirala z odchyleniem tułowia - ponad prawidłowe wykonie, niektórzy sędziowie uważali, że tylko poprawnie.

6. Sekwencja kroków po kole - zachwycająca, bogata, różnorodna i w klimacie muzyki. Technicznie wysoko oceniona.

7. Kombinacja spiral (zgodnie z wymogami w 3 pozycjach) - również została oceniona, na lepiej niż podstawowa jakość. 

Całość programu od strony technicznej nie była nadzwyczajnie wysoko oceniona, ale też  nie została zaklasyfikowana jako poprawna.

Co do choreografii ja byłam zadowolona widząc Carolinę w takiej dyspozycji. Udane elementy techniczne rzutowały na odbiór programu, sędziowie nie byli nadzwyczajnie hojni, ale i tak udało się jej wysunąć na 1 miejsce po SP.

FP:

Muzyka: L'Après-Midi d'un Faun by Claude Debussy

O Carolina Carolina.... skoki były ratowane, a zapowiadało się, że będzie wspaniale bowiem na początku 3T był wyśmienity, później poprawny 2A a zaraz po nim znów 2A, ale ledwo uratowany i od razu ujemne punkty się posypały jak z rękawa. I zaczęła się zła passa z 3S, kombinacja dwóch skoków 3Lo + 2T, ale Lo, coś z krawędzią nie tak i na koniec cieniutki 3S+ 2T. W programie nie było, żadnego Lz i F- ani SP ani w FP.

Na szczęście piruety, sekwencje i spirale - były uznane za poprawne, lub lepiej niż dobrze.

Choreografię wyceniono podobnie jak SP. Ja byłam pod wrażeniem, że potrafi się pomimo opresji tak zharmonizować z utworem. 

Po samym FP, była na miejscu 2. Ale liczy się suma ptk z SP i FP.

2. Racheal Flatt (USA) - 161,04

SP:

Muzyka:Summertime by George Gershwin,Oh, But on the Third Day (Happy Feet Blues) by Wynston Marsalis

Sam short program  - był 3 i takież to miejsce zajmowała po pierwszym dniu.

przyznam się, że nie jest ona moją ulubienicą. Nie podoba mi się jej interpretacja, brakuje w niej adekwatnych emocji i delikatności. No, ale sobie zbiera punkty na technice, 

1. kombinacja 3Lz + 2 Lo - niektórzy sędziowie dopatrzyli się błędu inni tak nie uważali.

2. 3F - znów podobna historia i rozbieżność w minusowych ocenach.

3. Piruet z odchyleniem tułowia - ciążki i meczący, sędziom przypadł do gustu.

4. Skok do piruetu w pozycji wagi, niby trudniejszy niż miała Carolina Kostner - ale źle wykonany

5. 2A - normalnie, bez zachwytu

6. Sekwencja kroków po prostej - hmmm chyba była, bo  musiała być

7. Na koniec kombinacja piruetów

 Całość SP w ogóle słabo wyceniona. Chociaż wyżej niż inne zawodniczki, ale u niej punktem odniesienia jest podium.Ja znów się przyznając nawet go nie śledziłam, bo mnie znużył. 

Tak samo jak FP:

Slaughter on Tenth Avenue by Richard Rodgers and Earl Wild

Technicznie była mocna, ale bez błędów się nie obyło. Kombinacja 2Lz+2T, słaba. niedbała, no ale był Lz, który pojawił się w obydwóch programach. Za interpretację,  artyzm, choreografię, wydźwięk artystyczny ,jak można się spodziewać, oceniłabym ją słabo, i tak też zrobili sędziowie. Jednak po FP była 1, pokonała wszystkich, ale techniką, albo próbą dobrej techniki, bo w swym programie miała przewagę wykorzystując Lz i F. Jednakże  przegrałaby z innymi za same komponenty programu. 

Żeby nie być tak całkowicie nie miłym, to powiem...eee...nic nie powiem.

3. Kanako Murakami (JPN) 150,16

SP:

Muzyka: Jumping Jack

Jej nie będę szczędziła komplementów. Niekwestionowany pupilek w tej stawce (mistrzyni świata juniorów). Bez pardonu, wkroczyła w dorosły świat łyżwiarski. Jej Jumping Jack porwał publikę, sędziów i ją samą. Świetnie się bawiła, zadowolona, roześmiana, show nie do powtórzenia. 

Co do techniki też nie pozostaje w tyle - wysokie ambicje.

1. Kombinacja 3T+3T - może nie na 5+, ale z pewnością, nie należała do nie udanych. 

2. Bez żadnych oporów skoczyła 3F- nie wydawało się, żeby martwiła się jakimś mankamentem, wszystko działo się zbyt szybko by się nad czymkolwiek rozdrabniać.

3. Piruet z odchyleniem tułowia - wykonany odznaczony.

4. 2A - bez żadnych ceregieli

5. Skok do piruetu siadanego - gwałtowny w rytmie muzyki

6. Sekwencja kroków po prostej nafaszerowana, napełniona speedem.

7 I na koniec kombinacja piruetów

Koniec! Dziękuję! i zapraszam na 2 miejsce po SP.

FP:

The Mask of Zorro (soundtrack) by James Horner

Szkoda ogromna szkoda, że Zorro nie wyszedł. Na początku 3T+3T piękne, ale później odcięto jej skrzydła i skoki się popsuły. Był 3Lz, 3F, znów 3F+ no i miał być zaraz następny skok, ale wyparował i jeszcze trójkombinacja, ale tak poplątana, że się pogubiłam w niej. Ale jak się upada to  nie ma co zbierać., ambitne skoki, ale nie udane, to już nic nie pomogło. Znów uratowała się, spiralami, krokami i piruetami. Choć program zawiódł, to w komponentach przeskoczyła Racheal Flatt nie dużo, ale zawsze może czuć satysfakcję. Po samym FP była 5. Ku jej zadowoleniu po SP miała tyle punktów, że mogłaby śmiało liczyć na wygraną. Wczoraj zdobyła 3 miejsce i gratulacje jej za to. 

Żeby nie przedłużać i zanudzać, pozostałe miejsca skrócie, czemu takie są a nie inne. 

Wyżej skupiłam się tylko na elementach technicznych - głównie na ilości i trudności, skoków  - żeby zrozumieć zachowanie sędziów, to jeszcze dłuuuuuuuuga droga. Ze względu na poziomy trudności pozostałych elementów ich bazowe oceny oraz nie mniej ważne komponenty, przyznawane są punkty duże, małe, ważne, kosmate i łaciate... a czasem kontrowersyjne... ale to wszystko w lekcjach łyżwiarstwa i w swoim czasie. Myślę, że do Mistrzostw Europy zdążę wszystko zanotować. Wtedy i interpretacja będzie dokładniejsza.

Reszta Pań:

4. Kiira Korpi (FIN) - 148,44

SP:

Muzyka: Somewhere Over the Rainbow (from "The Wizard of Oz") by Harold Arlen

Jak usłyszałam, do tej słodkiej buzi, przesłodzony utwór, od taki połączenie było u mnie in minus. Następnie na wstępie nie udane skoki 2T+3T, 3Lo, tylko 2A była jaki miał być. Ładne tylko kombinacje piruetów. I niechęć sędziów. Po SP była 5-ta.

FP:

Evita by Andrew Lloyd Webber

Don't cry for me Argentina... bo skokami cię nie uratuję, ale próbowała Lz i to się ceni ten pojedynczy F, popsuł wizerunek W swej choreografii próbowała wszystkich skoków Program miał wzloty i upadki (nie dosłownie). Jakość pozostałych elementów w granicach prawidłowości z lekka tendencją ku górze (w FP - 4ta) . Kiira miała swoje lepsze sezony, no ciekawe czy do nich się jeszcze odniesie. Byłaby szkoda, gdyby nie pokazała czegoś dojrzałego, czekam na to. Bo na razie podkład ma bardzo dziecinny.

5. Ashley Wagner (USA) - 143, 78

Po SP - 4 Po FP - 6. 

Once Upon A Time in America (soundtrack) by E. Morricone - SP - porwał mnie, na prawdę aż byłam zaskoczona, że mi się tak spodobał. Tylko znów skoki do poprawki i Lz był, ale ze złej krawędzi - to takie oszustewko. Na programie umiała się maskować, że wszystko jest pięknie.

FP: Malaguena by Ernesto Lecuona - tu poprawnie z tendencją zniżkowa. 

6. Elene Gedevanishvili (GEO) - 141,52

SP:

Cell Block Tango (from "Chicago" soundtrack) - nie trzeba być ekspertem, żeby widzieć te błędy. zamiast 2a - obowiązkowy był 1A. Nawet sekwencja kroków zawiodła oczekiwania.

FP:

 Całe szczęście, że jej doświadczenie zaprocentowało w FP: Cała gama A, T, Lz i 3S. Nowa odrodzona, jakby nie było tego niepowodzenia. I za sam FP: miała miejsce 3.

Phantom of the Opera by Andrew Lloyd Webber - coś musi mieć ten Upiór w sobie, że tak dodaje skrzydeł.

7. Caroline Zhang (USA) 133,86

8. Mao Asada (JPN) 133,40 - to jest szok i łzy. Srebrna medalistka z Olimpiady. Nic nie skoczyła. No może przesadziłam z tym nic, ale nie skoczyła nic tak jak chciała. 

9. Victoria Hegesson SWE - 130,11

10. Lena Marrocco (FRA) 122.03

12. Jenna Maccorkell (GBR) 121,52

12. Diane Szmiett (CAN) 88,33 - za calość?!?!?!



Krótka wzmianka o miejscach w:

Pary Sportowe

Klasyfikacja końcowa:
1. Niezawodnie Quing Pang / Jian Tong (CHN) - profesjonalnie, ale nie bez błędnie bo 3T zawodzi i sekwencja Axli. Liebestraum by Franz Liszt - trudny klasyczny utwór.
2. Vera Bazarova / Yuri Larinov (RUS) - też sekwencja skoków do poprawy. Ale choreografia mi się niezwykle podobała, chociaż porwali się z trudny utwór bo w końcu największy mistrz do niego tańczył
The Man in the Iron Mask (soundtrack) by Nick Glennie-Smith.3. Narumi Takahaski / Mervin Tran (JPN) - FP na 4 miejsce, dwa upadki, nieudane skoki.
Muzyka: El Dia Que Me Quieras by Raul di Blasio

I resztę miejsc: 4. Catlin Yankowskas / John Coughlin (USA)
5. Caydee Denney / Jeremy Barrett (USA)
6. Mylene Brodeur / John Mattatll (CAN)
7. Maylin Hausch / Daniel Wende (GER)
8. Yue Zhang . Lei Wang (CHN)

	Rezultaty do przewidzenia - jak dla mnie - jak wyjaśnię, a postach co się kryje w Parach Sporotwych, wdam się w większa analizę.