Pokazywanie postów oznaczonych etykietą M. Davis/ Ch. White. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą M. Davis/ Ch. White. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 10 lutego 2013

4CC 2013 - dzień trzeci


Dziś odbyły się trzy finały Mistrzostw 4 Kontynentów. Może bez ogromnych sensacji, jakie miały miejsce wczoraj, ale w konkurencji par sportowych w samym programie dowolnym duet Meagan Duhamel / Eric Radford był o 1,71 punktów gorszy od swoich rodaków tj. duetu Kirsten Moore-Towers / Dylan Moscovitch (CAN). Jednakże przewaga jaką zgromadzili w programie krótkim zapewniła im wygraną i tym samym tytuł Mistrzów 4 Kontynentów. Kirsten i Dylan zostali wicemistrzami.
Podium solistek zdobyły reprezentantki gospodarzy z Mao Asadą na czela oraz Akiko Suzuki i Kanako Murakami na miejscu drugim i trzecim. A złoty medal dla Stanów Zjednoczonych zdobyła para taneczna Meryl Davis / Charlie White. Natomiast po nieprzyjemnych przygodach w tańcu dowolnym Tessa Virtue / Scot Moir (CAN) zostali wicemistrzami.

piątek, 8 lutego 2013

4CC 2013 - dzień pierwszy


Pierwszy dzień zmagań w Japonii najlepiej zakończył się dla reprezentantów Kanady bowiem Tessa Virtue / Scott Moir oraz Meagan Duhamel / Erick Radford prowadzą w swoich konkurencjach. Natomiast Kirsten Moore-Towers / Dylan Moscovitch mają szansę na wicemistrzostwo par sportowych.

Amerykanie również mają powody do zadowolenia w parach tanecznych za sprawą duetów Meryl Davis / Charlie White oraz Madison Chock / Evan Bates zajmują miejsce drugie i trzecie. Także trzecie miejsce w konkurencjach par sportowych i solistów wywalczyli Marissa Castelli / Simon Shnapir oraz Richard Dornbush.


Honor gospodarzy ratuje pierwszy po programie krótkim Yuzuru Hanyu, a Han Yan z Chin po udanym shorcie plasuje się na miejscu drugim.

poniedziałek, 28 stycznia 2013

Mistrzostwa Stanów Zjednoczocnych 2013

 
Obok zawodów w Rosji, Kanadzie czy Japonii największe oczekiwania dotyczą Mistrzostw w Stanach Zjednoczonych. 
Na odległym kontynencie Meryl Davis/Charlie White oraz Ashley Wagner obronili tytuły z roku ubiegłego. Natomiast po raz pierwszy ten zaszczytny tytuł Mistrzów wywalczyli Max Aaron oraz Marissa Castelli / Simon Shnapir.

niedziela, 9 grudnia 2012

Finał Grand Prix 2012 - wyniki Seniorów



Dwa złote, jeden srebrny i jeden brązowy medal dla Japonii, złoto i srebro dla Stanów Zjednoczonych, złoto i srebro dla gospodarzy, srebro i brąz dla Kanady oraz brąz dla Francji. Tak przedstawia się bilans na zakończonych zawodach Grand Prix w Sochi!!!

środa, 5 grudnia 2012

Pary taneczne w Finale Grand Prix 2012



W konkurencji par tanecznych pragnę zwrócić uwagę na poszczególne oceny za komponenty. To, że duety prześcigają się w innowacyjnych i wręcz niebezpiecznych podnoszeniach, za które osiągają poziom 4 jest sprawą dość oczywistą. Inaczej rzecz już wygląda w krokach, czy Twizzlach, gdzie te poziomy nie są  już taką stałą. A przede wszystkim duety rywalizują w ocenie, jaką sędzia przyznaje za konkretny komponent.






niedziela, 25 listopada 2012

Podsumowanie NHK 2012

 Na NHK gospodarze wywalczyli cztery medale (dwa złote i dwa srebrne). Amerykanie też mają wiele powodów do zadowolenia, ich wynik to złoto i cztery medale brązowe. A Rosjanie w prawdzie mają ich tylko dwa (złoto i srebro), ale zawodnicy którzy zdobyli cenne krążki, wywalczyli również prawo startu w Finale Grand Prix 2012.

poniedziałek, 22 października 2012

niedziela, 21 października 2012

Skate America 2012 - dzień 2.





Jak przypuszczałam wczoraj,  konkurencja solistów zakończyła się zdobyciem podium przez reprezentantów Japonii. W konkurencji pań i par tanecznych w programie krótkim prowadzą gospodarze (Ashley Wagner i Meryl Davis/Charlie White), natomiast pary sportowe to nie kwestionowane zwycięstwo duetu Tatiana Volosozhar/Maxim Trankov (RUS).


piątek, 19 października 2012

Kilka słów przed Skate America


Już za kilka godzin (4 rano naszego czasu) rozpoczynają się zawody z cyklu Grand Prix, przeznaczone dla seniorów. Nim zawodnicy osiągną kolejne rekordy i cenne punkty, czas przyjrzeć się kto z nich ma największe szanse na Amerykańskie złoto by zrealizować Amerykański sen.

Strona zawodów znajduje się  TUTAJ
Strona ISU zawodów  TUTAJ

sobota, 19 maja 2012

Nie liczy się ilość, ale jakość

 czyli ranking wg ISU

 Bez względu na liczbę zawodów w jakiej zawodnicy brali udział, w ostatecznym rozrachunku liczą się zgromadzone punkty. By domknąć sezon 2011/2012 umieszczam listę tych rzeczywiście najlepiej spisujących się.

czwartek, 29 marca 2012

Niespodziewana liderka i pary taneczne

 Solistki

Dla przypomnienia w tym sezonie solistki w programie krótkim muszą skoczyć podwójnego lub potrójnego Axla, dowolny skok potrójny, wykonany bezpośrednio po krokach łączących, a także kombinację dwóch skoków. Ponad to wśród siedmiu obowiązkowych elementów są trzy miejsca na piruety tj. piruet z odchyleniem tułowia, dowolny piruet poprzedzony skokiem do piruetu oraz ich kombinacja. Ostatnim obowiązkowym elementem jest sekwencja kroków wykonywana po kole, prostej lub serpentynie.

środa, 28 marca 2012

Short Program i Short Dance na MŚ 2012


Pary Sportowe

Prowadzą Aliona Savchenko / Robin Szolkowy (GER) z dorobkiem 68,63 pkt. Chociaż nie obyło się bez błędów to właśnie oni są liderami (dzięki też uprzejmości głównych rywali, którzy mieli chyba zły dzień). Niemcy swój program Angels and Demons rozpoczęli od potrójnego (bardzo wysokiego) wyrzucanego Axla, chociaż Aliona wylądowała go na dwie nogi. Problem pojawił się też w lądowaniu Robina po 3T oraz potrójne podnoszenie Twistowe osiągnęło poziom drugi. Po tych elementach było już tylko lepiej za kolejne podnoszenie, kombinację piruetów, spirale śmierci czy bogate kroki otrzymali poziomy czwarte. Ich pokaz odzwierciedlał charakter muzyki, a w komponentach uzyskali od 8,00 do 9,25 punktów.

A.Savchenko/R.Szolkowy (GER) Photo: Lionel Cironneau / AP

Na drugim miejscu są Qing Pang / Jian Tong (CHN). Tracą oni do liderów 1,53 punktów (mają 67,10). Jest to ich pierwszy start w tym sezonie, chociaż są to już doświadczeni zawodnicy. Swój program Nocturne in C rozpoczęli od 3T (niestety Jian miał problemy z lądowaniem), potem płynnie przeszli do potrójnego Twista (na poziomie drugim) i spirali śmierci, już na poziomie czwartym. Oni podobnie jak  Niemcy uzyskali aż cztery poziomy czwarte. Chińczycy jako obowiązkowy wyrzucany skok włączyli do programu potrójnego Rittbergera, ponad to komponenty jak można było się spodziewać były na miarę mistrzów.

Kto by się spodziewał, że na trzecim miejscu będą Namuri Takahashi / Mervin Tran (JPN)?! Po tym co zaprezentowali, w kwestii dojrzałości tańca, nie sposób się dziwić. W poziomach nie odstają od doświadczonej czołówki (poziomy czwarte i drugi w Twiście), a pewnie wykonane skoki (3S i 3wyrzucany S) potwierdzają umiejętności techniczne. W całym Imagine by John Lennon nie było przestojów czy pustych miejsc, a czerń strojów nadawał im elegancji i powabności.

poniedziałek, 13 lutego 2012

Ostanie medale dla par

podium 4CC 2012- icenetwork
 W parach tanecznych jednak to Tessa Virtue i Scott Moir (CAN) pokonali Meryl Davis/Charlie White (USA) tym samym zdobywając złoty medal. Kaitlyn Weaver i Andrew Poje (CAN) obronili brąz.

Tessa Virtue i Scott Moir (CAN) wykonali „Funny Face“ na wysokim poziomie technicznym - zarówno za kroki, podnoszenia i Twizzle uzyskali poziom czwarty, a sędziowie przyznali im jeszcze dodatkowe punkty za wykonanie. Ponad to wśród komponentów osiągnęli magiczną ocenę, czyli dziesiątkę (a to za wykonanie, choreografię i interpretację) co dało im 111,24 pkt, a w sumie za obie części zgromadzili aż 182,84. I nie ma się tu co dziwić, skoro program wykonany z taką lekkością i gracją, że trudno powstrzymać się by nie przyznać 10.

sobota, 4 lutego 2012

CAN : USA

Gdy na starym kontynencie odbywały się Mistrzostwa Europy. Po drugiej stornie zaciekłą rywalizację toczyła Kanada oraz Stany Zjednoczone na swoich własnych zawodach. 


Już w dniach 16-22 stycznia Kanada wyłoniła swoich najlepszych łyżwiarzy. 


Szczegółowe wyniki są TUTAJ. Ja nie będę trzymać dłużej w niepewności, bo to jest oczywiste, że konkurencję par tanecznych wygrali: Tessa Virtue / Scott Moir zdobywając 180,02 pkt. Na drugim miejscu są równie znani Kaitlyn Weaver / Andrew Poje z notą 174.53. A trzecie miejsce należy do Piper Gilles / Paul Poirier a ich nota to 163,54. Czyli bez niespodzianek. Są to ich wewnętrzne zawody, więc mogą sobie przyznawać punktów ile chcą. I nie budzi to żadnych kontrowersji.WYNIKI PAR TANECZNYCH

Jednak gdy się widzi wynik zwycięzcy - wśród solistów - 302,14 to przynajmniej ja zaczynam się głęboko zastanawiać, czy Patrick Chan (bo o nim mowa) wykonywał kombinacje czterech skoków, czy może pięciokrotne Toeloopy (a może lepiej)?! Szybko okazuje się, że nie! Jest to tylko jego naturalny dar, taki że w SP mógł wyskakać 4T+3T, 3Lz, 3A,  pozostałe elementy wykonał na poziomie 4, a komponenty tak zachwyciły, że sędziowie przyznali noty między 9.50 a 10.00. Takiż to uzdolniony młody człowiek. Wręcz Chuck Norris na lodzie. Aż boję się spojrzeć na FP, bo tam może jest jeszcze lepiej. Tak szybko streszczając  raport - cóż dużo pisać, jest podobnie jak w SP. Ehhh nie będę zawstydzać pozostałych zawodników i napisze ich małą czcionką: Kevin Reynolds jest drugi (239,44) a trzeci Jeremy Ten (207.50). Reszcztę można spawdzić TUTAJ.

Wśród pań, niestety nie mamy aż takich perełek jak u panów. Bowiem zwyciężczyni Amelia Lacoste zdobyła 159,51 pkt. i jest to wynik spotykany wśród wielu zawodniczek. Cynthia Phaneuf zajęła miejsce drugie (157.94) a Kaetlyn Osmond trzecie (155.47).WYNIKI PAŃ

Po takich emocjach i spektakularnym zakończeniu Mistrzostw Kanady patrząc na pary sportowe, znów wieje nudą i rutynowym wynikiem. Zwyciężyła ambitna para Meagan Duhamel / Eric Radford (190.11), która w swoim programie dowolnym uzyskała większość poziomów 4 (szczególnie za podnoszenia). Na drugim miejscu zawody zakończyli Jessica Dube / Sebastien Wolfe (171.60) a na trzecim Paige Lawrence / Rudi Swiegers (168.84).WYNIKI PAR SPORTOWYCH


Przeniosę się teraz do U.S. (wirtualnie oczywiście)

Wśród par tanecznych któż mógł wygrać jeśli nie Maryl Davis Charlie White?! To było pytanie retoryczne ;). Uzyskali notę 191.54 pkt i liczą na sukces nie tylko na swoim kontynencie. Za nimi, też bez niespodzianek uplasowali się Alex Shibutani i Maia Shibutani, choć już ze sporą stratą (178.84). A na miejscu trzecim Madison Hubbell i Zachary Donohue (151.60).

Wśród mężczyzn wygrał Jeremy Abbott - uzyskując sporą liczbę punktów, ale po wyniku Chan'a pod wrażeniem nie jestem - bo to tylko - 273.53. W swoim programie dowolnym zaprezentował m.in 4T jak i kombinację 3Lz+2T+2Lo. Ponad to za komponenty od jednego sędziego uzyskał najwyższą ocenę czyli 10.00 (a to za choreografię i interpretację). Zawody na drugim miejscu zakończył Adam Rippon (240.87), któremu w kombinacjach: 3A+2T, 3Lz+1Lo+3S, przydarzyło się trochę błędów. Trzecie miejsce natomiast należy do Ross'a Miner'a, który łącznie ma 230.32. W ogóle pierwsza 14 panów uzyskała notę powyżej 200 pkt.

Silna konkurencja nie opuściła konkurencji pań, po słabszym SP - w którym była 3 -  wygrała Ashley Wagner uzyskując 187.02 pkt. A zapunktowała swoimi kombinacjami 3F+2T+2T czy 2A+3T. Na drugim miejscu uplasowała się Alissa Czisny uzyskując dokładnie 180.00 - która popsuła kilka znaczących skoków, ale i tak w korespondencji do Europejskich łyżwiarek pobija je o blisko 14 pkt. Nawet gdy to są takie "przyjazne" punkty przyznane na własnym terytorium, to i tak solistki ze starego kontynentu muszą się wziąć ostro do pracy. Ale dość o Europejkach, wracam do U.S. bo została jeszcze jedno miejsce na podium, które należy do Agnes Zawadzki, zdołała je utrzymać dzięki bardzo dobremu SP (po którym prowadziła), bo sam FP wypadł blado i niestety oceniony był dopiero na miejscu siódmym.

Wśród par sportowych zwyciężyli Caydee Denney i John Coughlin (189.70), którzy bezbłędnie wykonali FP, a w szczególności udały im się skoki wyrzucane (3Lo, 3F). Drudzy są Mary Beth Marley i Rockne Brubaker z notą 186.07 a trzeci Amanda Evora i Mark Ladwig, którzy uzyskali -178.98 pkt. Obie pary popełniły błędy w swoich programach, wliczając to upadki. Po szczegółowe wyniki zapraszam TUTAJ.


poniedziałek, 12 grudnia 2011

Mistrzowie w tańcach - Finał Grand Prix 2011

Zacznę opisywać w kolejności w jakiej występowali podczas FD, czyli odwrotnie do zajmowanych miejsc w SD.
Rozpoczęli Ekaterina Bobrova/ Dimitri Soloviev (RUS), jak się można domyślić to oni właśnie byli ostatni po SD. Nie dawno na zawodach w Rosji miałam zastrzeżenia co do odbioru, ich programu ale tym razem  ponownie zachwycili swoją interpretacją. Nie zapomniane wrażenie robią ich trudne, skomplikowane i na pewno niebezpieczne podnoszenia. Głownie dlatego, że za nim osiągną ostateczną pozycję, partnerka wiele razy oplata partnera. Patrząc na punkty, żeby walczyć z czołówka muszą jednak dopracować ten program.

Na przed ostatnim miejscu (w SD) znalazło się rodzeństwo Maia i Alex Shibutani (USA). W ich FD podobało mi się jak Maia układa ręce po Twizzlach, tworząc z nich łuk., wygląda do tak wdzięcznie i podkreśla charakter muzyki oraz to jak Maia przyjmuje pozycję prawie szpagatu (prawie, bo nie siada na lodzie) trzymana tylko przez Alexa za jedną rękę. Ponad takie drobiazgi zachwycili  na pewno rocke'n' rolowym tempem przejazdu.

Kolejną parą tego wieczoru była para Kanadyjski Kaitlyn Weaver/ Andrew Poje (CAN). Na przykładzie tej pary, można było dostrzec jak trudne są wszelkiego rodzaju kroki, przejazdy, łuki, krawędzie itp. Mając tak liryczny utwór, który wymaga wolniejszej jazdy, pozwolił obserwować, z jaką precyzją, sumiennością i dokładnością pary wykonują swoje elementy. U nich na pewno ogromne wrażenie zrobiło ostanie podnoszenie. Pod koniec występu, gdy zawodnicy są już mocno zmęczeni  Andrew jedzie na jednej łyżwie a jest przy tym stabilny jak skała, podczas gdy na jego udzie stoi Kaitlyn.

Podium FGP 2011

W strefie podium znalazła się moja ulubiona para Francuska Nathalie Pechalat/ Fabian Bourzat (FRA) - zaprezentowała swoją "mumię". Ten program, jest tak naszpikowany dodatkowymi elementami, grą, zachowaniem, że nie ma czasu na szukanie odpowiedniego momentu, tylko trzeba wszystko robić jak w zegarku. Jest to naprawdę godne mistrzów. Jeszcze te ich podnoszenia,wykorzystujące równowagę i balans, jeden fałszywy ruch i nie ma jak się ratować. A oni proszę ni z tego ni z owego - podnoszenie jak by Nathalie była podtrzymywana na niewidzialnej nitce.

Wchodząc w rywalizację już o najwyższą stawkę, najpierw występowali Tessa Virtue/Scott Moir (CAN), po pechowym upadku Scotta w SD, widać było ich pełną mobilizację. I jak na profesjonalną parę przystało zaprezentowali się z wdziękiem i naturalnością. Pokazali, że nic nie jest w stanie wybić ich z rytmu. Nie wiem jak oni to robią, że podkład muzyczny stworzony był tyle lat, temu a ma się wrażenie, że powstał właśnie dla nich :)

Na koniec Amerykańska para ze swoim operowym występem, walczyła o złoty krążek. Meryl Davis/ Charlie White pokazali jak zwykle trudny, a wykonany z im właściwą łatwością program. Była to sama przyjemność oglądania na zakończenie zawodów, już nawet gala jest po takim przejeździe zbyteczna.

 Wyniki po Finale Grand Prix:
1. Meryl Davis / Charlie White (USA) - 188,55
2. Tessa Virtue / Scott Moir (CAN) - 183,34
3. Nathalie Pechalat / Fabien Bourzat (FRA) - 169,69
4. Kaitlyn Weaver / Andrew Poje (CAN) - 166,07
5. Maia Shibutani / Alex Shibutani (USA) - 160,55
6. Ekaterina Bobrova / Dimitri Soloviev (RUS) - 157,30

czwartek, 8 grudnia 2011

Pary taneczne w finale GP

Podium Skate America
 W kategorii par tanecznych laik dostrzeże najmniej błędów. W finale jest o tyle dobrze, że pary są najlepsze z najlepszych i nawet myślę, że sędziowie będą mieć dylemat, kto potrafi się wybić. Mam nadzieję, że w tym sezonie para Meryl Davis / Charlie White (USA), potrafi zawalczyć o swoje i stoczyć równy bój z doskonałą kanadyjską parą Tessa Virtue / Scott Moir (CAN). 
Podium Skate Canada
Nie wiem jak się to będzie miało w rywalizacji pozostałych czterech par tj. Maia Shibutani / Alex Shibutani (USA), Ekaterina Bobrova / Dmitri Soloviev (RUS), Nathalie Pechalat / Fabian Bourzat (FRA), Kaitlyn Weaver / Andrew Poje (CAN). Bowiem ich umiejętności są tak zbliżone (dla sędziów), że przewidzieć kto wskoczy na podium jest bardzo trudno. Mam nadzieję jednak, że widowisko będzie wspaniałe a sędziowie nie pozostawią niesmaku, po tak przyjemnych występach :) oceniając wyżej tzw."papierowych" faworytów.
E.Bobrova/D.Soloviev

W bardzo mocnym składzie nie wywalczyli kwalifikacji, również niesamowicie mocne duety jak:
Podium NHK
Anna Cappellini / Luca Lanotte (ITA)
Elena Ilinykh / Nikita Katsalapov (RUS)
Isabella Tobias / Deividas Stagniunas (LTU)
Może następnym razem będzie lepiej :)

Żeby nie było, że mam złe mniemanie o sędziach to w tym miejscu, będę za nich również trzymać kciuki by ich praca przyniosła sprawiedliwe rezultaty :)

wtorek, 29 listopada 2011

Skąd się biorą punkty?!

Dziś będzie bardzo matematycznie. Pod lupę wezmę punkciki panów oczywiście za ich programy.
J.Abbott
Jeremy Abbott (USA) - najlepszy w programie krótkim. Jego program zwierał: 3F+3T, 3A, piruet siadany ze zmianą nogi (poziom 3), 3Lz, skok do piruetu stanego (poziom 3), sekwencję kroków po prostej (poziom 3) oraz kombinację piruetów (poziom 4). A wszystko to do muzyki, a właściwie mieszanki utworów: Bei mir bist du schoen i Swing Kid. Tak "skonstruowany" program pod względem technicznym jest wyceniony na 35,70 punktów. Jeremy wykonał go bez zarzutu i dzięki uznaniu sędziów otrzymał aż 42,04 punktów za samą technikę. Biorąc pod uwagę jeszcze komponenty, czyli bardzo ogólnie mówiąc wartość artystyczną programu Jeremy zarobił dodatkowe 41,50. W sumie uzyskując 83,54 i przewagę nad rywalami.
Oglądając program tak wysokie noty wydają się być bardzo zasłużone. Jak nikt wykonał swój program swobodnie pozostając w kontakcie z publicznością. Od razu widać, że rozrywkowy rodzaj muzyki bardzo mu odpowiada. Dzięki czemu zdobywa wysokie oceny a przy tym świetnie się bawi. Niestety pomimo ogromnej waleczności nie zdołał utrzymać prowadzenia. 
Może nieco dziwić fakt, że przy słabszym programie dowolnym  (w tym dwóch upadkach) i tak zdobył techniczną ocenę wyższą (64,10) od bazowej (62,74). A to przez  bardzo prosty matematyczny rachunek. Program zawierał 13 elementów, z czego tylko 4 były słabej lub słabszej jakości, reszta wręcz przeciwnie była imponująca plus oceny za komponenty (najlepsze wśród czołówki) uzyskał 145,54 . I tak w oto prosty sposób Jeremy zachował się na podium, zajmując miejsce trzecie :) (chociaż sam FP był 5).

J.Fernandez
Javier Fernandez (ESP) - najlepszy w programie dowolnym. Idąc podobnym tokiem, w raporcie można odczytać, że jego FP był wyceniony na 74,05 punktów. Sposób w jaki Javier zaprezentował swoje umiejętności znalazły odzwierciedlenie w  dodatnich punktach, przyznawanych przez sędziów oceny jakości. I tak za sprawą matematyki uzyskał on notę 81,77.  Nie ma wątpliwości również, że Javier potrafi odnaleźć się w każdej choreografii, czarując przy tym każdego odbiorcę, stąd także komponenty  nie mogły być inne jak - 81,36. Suma summarum pan Javier ostatecznie zajął miejsce drugie, odnotowując tym samym ogromny awans z miejsce 4, jakie zajmował po SP.

Y.Hanyu
Yuzuru Hanyu (JPN) - najlepszy w sumie na zawodach ;), czyli zwycięzca Rostelecom Cup. Zarówno w SP jak i FP technika imponuje u tak młodego zawodnika. Wyższe noty niż te bazowe sypią się jak z rękawa. Mimo drobnych uchybień (no i upadków), możliwy był taki awans, bo będąc dwa razy drugim w swych programach, ostatecznie mógł zwyciężyć. Ahhh ta matematyka :). Jest to jeszcze bardzo młody zawodnik i wydaje mi się, że właśnie dlatego ma tak niską ocenę za komponenty. Widocznie sędziowie uważają go za zbyt niedojrzałego w swych programach. Ja mam nieco inne zdanie na ten temat, bowiem Yuzurou już od pierwszych sekund programu potrafi utrzymać koncentrację i zaprezentować się tak jak to na młodego człowieka przystało. No, ale fakt faktem jest taki, że jest to jeszcze "nieopierzony" zawodnik i musi udowodnić, że potrafi rozwijać swój talent. :) Przede wszystkim musi się szybciej zbierać po upadkach.

Wspomnę jeszcze dziś o parach tanecznych. 
Najwspanialsi okazali się Amerykanie Meryl Davis i Charlie White - ich program był wręcz "wyciągnięty" z najlepszej Wiedeńskiej opery i przeniesiony na taflę. Nic innego nie przychodzi mi na myśl jak określenie CUDOWNY, bo szkoda psuć tego wrażenia zbyt słabymi słowami :) . Zdecydowanie w tym sezonie będą to moi faworyci :) 
M. Davis/Ch. White
Drugie miejsce zajęli Kaitlyn Weaver / Andrew Poje (CAN) - ostatnio przeze mnie krytykowani. Na szczęście po ich FD nieco zmieniłam zdanie, pomimo że nadal ich uważam za zbyt "przeźroczystych", to w programie oddali to co mają w swych umiejętnościach najlepsze. Przede wszystkim potrafili się pokazać przy wybranej muzyce, bo wcześniej to miałam wrażenie, że utwory ich niejako zasłaniają. Dla mnie bazowali, na tym, że "wybieramy liryczny utwór i samo jakoś pójdzie". 
Szkoda mi programu trzecich zawodników Ekateriny Bobrovej / Dmitrieja Solovieva (RUS) - bardzo czekałam na ich występ i nieco się rozczarowałam. Zabrakło mi w nim tej charyzmy jaka była na zawodach w Chinach. Nie wiem co się stało?!

sobota, 26 listopada 2011

Panie już wiedzą wszystko :)

Jaki Short taki Free w konkurencji pań. 
M.Asada
Wygrała liderka Mao Asada (JPN), chociaż jej program nie był bezbłędny. Za swój program dowolny zdobyła  118,96 ptk, a jak wiadomo w tym sezonie miała już powyżej 125. Siłą na zawodach w Rosji, okazały się przedstawicielki gospodarzy w składzie: Alena Leonova (RUS), Adelina Sotnikova (RUS) oraz Sofia Biryukova (RUS) - każda z nich zaprezentowała się z jak najlepszej strony, zajmując odpowiednio miejsce 2,3 i 4. Fakt Alena i Adelina włączyły do swoich programów upadki, ale przy pozostałych mocnych elementach utrzymały się na szczycie :)i znacznie poprawiły swoje rekordy z tego sezonu. Ogólnie konkurencja pań okazała się mocną konkurencją i zawodniczki w swym FP - uzyskiwały wyniki ponad 90 ptk i pobijały swoje rekordy. No z małym wyjątkiem Christina Gao (USA), która chyba chce zapomnieć o tych nieudanych zawodach. Za dużo upadków, zdecydowanie nie miała szans przebić się w mocnym składzie jaki pojawił się w Rosji.

Po wczorajszym Shorcie w parach tanecznych, nikt nie jest zaskoczony, że prowadzą
Meryl Davis / Charlie White (USA), choć na początku mocne zachwianie partnera mogło się źle skończyć. Na drugim miejscu znajdują się Kaitlyn Weaver / Andrew Poje (CAN), choć dla mnie ten program artystycznie jest hmmm niech pomyślę, wymuszony tzn. ta para jest jak dla mnie taka blada bez charakteru, a na siłę chcą być żywiołowi i zmysłowi. No i to wszystko wygląda sztucznie. Chyba jeszcze nie odnaleźli swojego stylu, ale technicznie są mocni, a komponenty to nie tylko charakter zawodników, stąd i dobre oceny.
Trzecie miejsce należy do Rosjan - Ekaterina Bobrova / Dmitri Soloviev (RUS), ta para jest aż nad to żywiołowa, chociaż nie w tańcach latino. W prawdzie też uzyskali wysokie noty za komponenty, bo są bardziej naturalni niż Kanadyczycy i potrafią swój program doprowadzić do perfekcji i to widać, że ich profesjonalizm zwycięża w każdej sytuacji. Jednak dla mnie bardziej przyjemni w odbiorze są w utworach dramatycznych nawet w takich z nutką grozy ;). Zdecydowanie wolę ich w ich FD - Faust, szczególnie Ekaterina tam odnajduje swój styl. :) 
Y.Kavaguti/A.Smirnov

Szybkie podsumowanie tego co się działo w parach sportowych. Prowadzą Aliona Savczenko/Robin Szolkowy (GER). W SP nie ryzykowali wyrzucanego Axla, tylko pozostali przy dopracowanym Flipie :) . Na drugim miejscu uplasowali się Yuko Kavaguti i Alexander Smirnov (RUS) a trzecie miejsce przypadło w udziale Włochom, Stefanii Berton i Ondrejowi Hotarkowi. 
Panowie natomiast zakończyli swój Short w kolejności Jeremy Abbott (USA),Yuzuru Hanyu (JPN), Michal Brezina (CZE). Hmmm natomiast Artur Gachinski dopiero piąty!!!! No cóż, dziś jest nowy dzień a w następnym poście przyjrzę się zawartościom technicznym par i panów :)
Bo cóż teraz dużo pisać - idę oglądać Free programy :D