Tematem tańca rytmicznego w sezonie 2026/27 jest: „Rhythm and Waltz” – „Rytm i walc”. Już sam początek "Rhythm" sugeruje, że nie do końca będzie to zwykły walc.
Jak się okazuje dozwolony jest każdy styl walca – od jego tradycyjnych form po współczesne interpretacje. muzyka nie musi pochodzić z klasycznego repertuaru. Można wykorzystywać remiksy, remastery, covery, a nawet muzykę stworzoną przy użyciu AI (WOW to ci wybieganie w przyszłość 😉😎).
W poście o wymaganych na sezon 2026/27 skupiłam się przede wszystkim na czysto technicznej warstwie programów we wszystkich konkurencjach. Dokładniejsze zagłębienie się w taniec rytmiczny zostawiłam na osobny wpis.
A że już jutro rano, po raz pierwszy w tym sezonie oficjalnie rozpoczną się zmagania par tanecznych w ramach zawodów ISU, najwyższy czas przyjrzeć się temu, co właściwie oznacza tegoroczny walc w Rhythm Dance.
Sekcja obowiązkowego walca
Swoboda swobodą, ale sekcja walcowa musi być utrzymana w metrum 3/4 albo 6/8. Jednocześnie w programie musi pojawić się co najmniej jeden dodatkowy rytm, tempo i styl taneczny, wspierający wybraną przez parę koncepcję lub temat.
Walc ma być widoczny przede wszystkim w sposobie tańczenia, a nie w sztywno odwzorowanej parkietowej technice. Nie musi więc być klasycznie, romantycznie i „wiedeńsko”. Może być nowocześnie, filmowo, teatralnie, mrocznie, a nawet do remiksu. Powinien jednak pozostać rozpoznawalnym tańcem, a nie jedynie muzycznym tłem dla dowolnej choreografii.
Innymi słowy:
- rytm powinien być czytelny w pracy ciała,
- charakter wybranego stylu – w sposobie poruszania się,
- a trzymania i ruchy partnerów — odpowiadać akcentom, frazowaniu i niuansom muzyki.
Jak ujmuje to ISU, para ma poprzez ruchy i trzymania oddawać „odczucie, istotę i styl” wybranych rytmów – zarówno konkretnego walca, jak i rytmu dodatkowego.
Jednocześnie ISU wyraźnie zaznacza, że Rhythm Dance nie ma być wykonywany w stylu Free Dance.
Czyli wolność – tak. Ale jeszcze nie pełna dowolność.
Walc niejedno ma imię: Westminster Waltz dla juniorów, Golden Waltz dla seniorów
Juniorzy w tym sezonie wykonują określone kroki Westminster Waltz, natomiast seniorzy – fragment Golden Waltz.
W przypadku seniorów chodzi konkretnie o kroki od nr 33, poprzez restart, aż do nr 20.
Pierwszy krok musi rozpocząć się dokładnie na pierwsze uderzenie muzyki, a cały 1GW wykonywany jest do walca o stałym tempie. Partnerzy przez cały element muszą pozostawać w kontakcie – również podczas zmian trzymania.
Nie ma natomiast obowiązku odwzorowania tradycyjnego, geometrycznego patternu (rysunku/ toru) na tafli.
A czym jest wspomniany restart?
Po wykonaniu pierwszej części Golden Waltz, czyli kroków od nr 33 do nr 35, para rozpoczyna sekwencję ponownie od kroku nr 1 i kontynuuje ją aż do kroku nr 20.
Czyli: obowiązkowe są kroki, ale nie obowiązkowy jest tradycyjny rysunek na lodzie.
I właśnie tutaj dochodzimy do jeszcze jednej nowości.
CDE, czyli Creative Dance Element
Tylko w seniorskim tańcu rytmicznym pojawia się w tym sezonie zupełnie nowy element – Creative Dance Element.
Mnie oczywiście CDE natychmiast kojarzy się z codziennym zestawem ratunkowym na Bloggerze: Code Debug Emergency albo CSS Debug Emergency – uruchamianym wtedy, gdy tabela po publikacji nagle postanawia wyjechać poza ekran telefonu. 😉
Ale wracając do właściwego CDE – tj. całkiem dziwnego elementu [suchar] 😳
… teraz na serio do CDE - tj. kreatywnego elementu tanecznego.
CDE to element, w którym para może na chwilę odejść od bardziej sztywnego sposobu poruszania się po lodzie, zatrzymać się, wykorzystać ruch akrobatyczny czy nawet kontakt z taflą. Tu może znacznie mocniej „zagrać” choreografią. Dozwolone jest nawet trzymanie Hand-in-Hand z całkowicie wyprostowanymi ramionami.
Tyle że – jak to zwykle w przepisach ISU bywa – swoboda nadal ma swoją instrukcję obsługi.
CDE musi bowiem zawierać kilka konkretnych elementów.
1. Przejazd od jednej bandy do przeciwległej
Element może odbywać się wzdłuż osi krótkiej albo długiej.
Warunek uznaje się za spełniony, jeżeli co najmniej jeden z partnerów znajdzie się w odległości maksymalnie dwóch metrów od każdej z obu przeciwległych band.
2. Jedno zatrzymanie taneczne - Dance Stop
Para musi wykonać zatrzymanie taneczne trwające maksymalnie pięć sekund. Może ono pojawić się w dowolnym miejscu CDE.
[“Only One (1) Dance Stop for no more than 5 seconds must be performed anywhere within the CDE.” Communication 2795 ]
Jeżeli zatrzymanie potrwa dłużej niż pięć sekund, Panel Techniczny nie zaliczy go jako cechy potrzebnej do poziomu, a sędziowie uwzględnią błąd w GOE.
3. Jeden ruch akrobatyczny - Acrobatic Movement
Ruch akrobatyczny to taki, który wymaga zręczności i równowagi. W CDE może być wykonany przez jednego z partnerów albo oboje – z pomocą partnera (-rki) lub bez niej.
Dozwolone jest również krótkie dodatkowe zatrzymanie potrzebne do przygotowania lub wykonania takiego ruchu. Nie jest ono jednak traktowane jako wymagany zatrzymanie taneczne (Dance Stop).
4. Prezentację choreografii na wszystkie cztery strony lodowiska
Nie wystarczy więc przygotować programu skierowanego przede wszystkim w stronę panelu sędziowskiego. W obrębie CDE choreografia ma zostać pokazana całemu lodowisku.
Czyli w skrócie…
Swoboda tańca – tak, ale kontrolowana.
Bo nadal jest to taniec na lodzie: z rytmem, krokami, trzymaniami, partnerowaniem i charakterem konkretnego rodzaju tańca, a nie tylko seria efektownych póz, przejść i choreograficznych sztuczek.
Golden Waltz: obowiązkowe kroki, ale nie obowiązkowy tradycyjny wzór na tafli → pattern jest opcjonalny.
A CDE chyba całkiem dobrze podsumowuje filozofię tegorocznego tańca rytmicznego. Można potraktować go jako coś w rodzaju kontrolowanej strefy twórczej swobody.
Czyli ISU mówi parom mniej więcej: macie być kreatywni, ale oczywiście w bardzo szczegółowo uregulowany sposób. 😉
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz