FMC26, Public domain, Wikipedia
Olimpijskie zmagania indywidualne przywitały widzów widowiskową listą przebojów. Z ogromną energią oddali to, co najistotniejsze w klimacie lat 90. Był to pokaz 23 programów, z których każdy przypominał dopracowany wideoklip lub wielkie sceniczne show.
Żadna z par, budując tę elektryzującą atmosferę, nie zapomniała o technice – co było widać szczególnie w przejazdach ścisłej czołówki. Dwa razy pojawiły się 4 poziomy za sekwencję kroków w charakterze tańca obowiązkowego [PSt].
Tę łyżwiarską listę 23 przebojów z rekordem kariery otwierają Laurence Fournier Beaudry / Guillaume Cizeron (FRA).
Rywalizacja w tańcach na lodzie wkracza już w decydującą fazę. Układ par w czterech grupach rozgrzewkowych liczących po pięć duetów, w dużej mierze przypomina ranking/ trend sezonu.
Najwięcej uwagi przyciąga oczywiście czwarta, ostatnia grupa, w której role są jasno podzielone: liderami po pierwszej części zmagań są Laurence Fournier Beaudry / Guillaume Cizeron (FRA), a Madison Chock / Evan Bates (USA) zrobią wszystko, by w bezpośrednim starciu odebrać im prowadzenie i sięgnąć po upragniony złoty medal.
Nim starcie tytanów: FRA vs. USA, wcześniej w tej samej grupie, zobaczymy Piper Gilles i Paula Poiriera (CAN) – co istotne, różnice punktowe między następnymi duetami są minimalne każda kolejne traci do wyżej notowanej plus, minus 1 pkt, co zapowiada niezwykle wyrównaną walkę.
Dla potwierdzenia, za Kanadyjczykami z notą niższą o 0,71 pkt uplasowali się Lilah Fear / Lewis Gibson (GBR), za nimi na 5. miejscu znaleźli się gospodarze, Charlene Guignard / Marco Fabbri (ITA). Ich starta do Piper i Paula (czyli do trzeciego miejsca) wynosi mniej niż 2 pkt, do Brytyjczyków 1,19.
~* ~
1. Laurence Fournier Beaudry / Guillaume Cizeron (FRA) - 90.18 pkt - PB
Dokonali niemal niemożliwego — za obowiązkowe kroki PSt otrzymali 4. poziom trudności.
Ich zwycięski taniec rytmiczny do muzyki inspirowanej Vogue (m.in. Vogue Bette Davis Dub, Vogue Strike a Pose Dub) można określić jako wulkaniczna erupcja stylu reprezentantów Francji.
Muzyka — otwierająca drzwi do lat 90. (singiel ukazał się w marcu 1990 roku) i nierozerwalnie związana z ikonicznym teledyskiem — dała zawodnikom szerokie spektrum choreograficznych możliwości.
Laurence i Guillaume pozostali wierni "odważnej" konwencji Madonny, narzucając jej jednocześnie własną, wyrafinowaną wizję. W każdym geście i przejściu dało się zauważyć rozpoznawalną, wysublimowaną plastykę Guillaume’a, która nadawała całości unikalnego charakteru.
W tej przemyślanej kompozycji, elementy techniczne zostały w pełni podporządkowane wizji artystycznej. Płynnie wpisano je w choreografię, dzięki czemu stały się integralną częścią opowieści, a nie obowiązkowym dodatkiem. W końcu skądś się ten rekord wziął 😉
 |
| Laurence Fournier Beaudry / Guillaume Cizeron (FRA) /screen |
W warstwie komponentów najwyższą notą, jaką uzyskali, było 9,75 pkt.
2. Madison Chock / Evan Bates (USA) - 89.72 pkt
Reprezentanci USA za wszystkie sekwencje kroków (tzn. za PSt i przez środek lodowiska MiSt) uzyskali 3 poziom trudności. Jednak ich ocena techniczna nie była daleka od wyniku Francuzów. Wysokie noty za jakość wykonania, doprowadziły do różnicy 0,4 pkt.
Podobnie w komponentach nie zostali daleko w tyle. Wraz z jedną "10-tką" za prezentację, uzyskali wynik o 0,06 pkt niższy niż główni rywale. Czyli tracą niecałe 0,5 pkt.
Madison i Evan odnaleźli się w latach 90., łącząc rockową surowość i funkowy puls z buntowniczym duchem dekady. Taniec do utworów American Woman, Fly Away, Always On the Run i Are You Gonna Go My Way Lenny’ego Kravitza był nasycony wyborną 😁 ekspresją, rytmem i świadomie dawkowaną charyzmą.
Intensywność ich przekazu wynikała z pełnej kontroli i precyzyjnie stawianych akcentów. Amerykanie współgrali z mocnym brzmieniem gitary elektrycznej i perkusji. Umiejętnie operowali napięciem, nie starali się na siłę przebić przez charakterystyczne dźwięki, tworząc porywające show.
Taka konstrukcja programu tylko potwierdziła ich ogromne doświadczenie startowe oraz dojrzałość w interpretacji każdego rodzaju muzyki.
3. Piper Gilles / Paul Poirier (CAN) - 86,18 pkt - SB
Za obowiązkowe kroki PSt uzyskali 4. poziom trudności — to druga i ostatnia para, która sięgnęła po najwyższy poziom.
Jak nikt, albo jak niewielu zawodników, Piper i Paul potrafią budować żywy i natychmiastowy kontakt z publicznością. Ich taniec do I’m Too Sexy i Supermodel — z początku lat 90. — emanował świeżością oraz pewnością siebie, ukazując duet jako artystów świadomie bawiących się konwencją i sceniczną przesadą. Charyzma oraz kostiumy — szczególnie cekiny Piper — stworzyły świetlistą i niezwykle urokliwą 😁 prezentację na lodzie.
Jak na parę z samej czołówki, wymagane elementy techniczne płynnie wtopili w choreografię, dzięki czemu program zachował pełną spójność i nie dochodziło do rozwarstwienia między warstwą artystyczną a sportową.
Podobnie jak Francuzi za kroki po linii środkowej (MiSt) uzyskali 3 poziomy trudności. Za pozostałe elementy poziom - 4.
4. Lilah Fear / Lewis Gibson (GBR) - 85,47 pkt
W utworach zespołu Spice Girls Lilah i Lewis uchwycili ten specyficzny wyraz brytyjskości – balansujący między autoironią a dumą. Wysokie tempo oraz bezkompromisowa radość płynąca z każdego ruchu choreografii i elementu technicznego budowały program pełen energii i lekkości. Ich występ był nasycony charakterystycznym zacięciem, wyrazistą interpretacją muzyki i naturalnym luzem.
W warstwie technicznej zdobyli dwa 4 poziomy — za twizzle Lewisa i za podnoszenie rotacyjne. Pozostałe elementy to już poziom 3.
5. Charlene Guignard / Marco Fabbri (ITA) - 84.28 pkt
Jak sami opowiadają — jako roczniki późnych lat 80. (oboje urodzili się w 1989 r.), dorastali w czasach największej popularności boysbandów. Podkreślają też, że nie potrzebowali żadnego "wprowadzenia" do popowych bitów, ponieważ jest ona częścią ich dzieciństwa i młodości. Naturalnie i z ekscytacją zaprezentowali się w tańcu do kawałków Backstreet Boys.
Włosi zdobyli trzy poziomy 4 (za twizzle i podnoszenie po łuku) i trzy trzecie (za PSt i za MiSt).
~*~
Niezwykle zacięta rywalizacja zapowiada się także w trzeciej grupie. I to nie bez szans na poprawę lokaty.
Kolejne miejsca:
~*~
Na szczycie na 11. miejscu w drugiej grupie rozgrzewkowej uplasowali się Christina Carreira i Anthony Ponomarenko (USA/ 78,15/ SB). W tej grupie znaleźli się Juulia Turkkila / Matthias Versluis (FIN/ 77,96) i Diana Davis / Gleb Smolkin (GEO/ 77.15) - Gruzini muszą czuć spory niedosyt – zajmując 13. miejsce. Do czołowej dziesiątki tracą obecnie 1,39 punktu. Wicemistrzowie Czech Natalie Taschlerova / Filip Taschler (CZE/75,33) zajmują obecnie 14 lokatą, Trzeci Kanadyjski duet Marie-Jade Lauriault / Romain le Gac (CAN/ 74.35) -15.
— ale wiadomo, że taniec dowolny może przynieść mix, lub remix klasyfikacji 😆
Dodam, jeszcze że w drugiej części zmagań zabraknie duetu z Korei Południowej, Hannah Lim / Ye Quan (KOR). Wszystko przez kosztowny błąd Ye Quana, który podczas twizzli stracił równowagę i całkowicie nie wykonał tego elementu. Zresztą wczorajszy dzień pokazał, że twizzle były prawdziwą zmorą zawodników z tej tzw. „średniej półki” – błędy w tym elemencie sypały się jeden po drugim.
_____________________________
Editorial use only:
Logo Igrzysk Olimpijskiech 2026, źródło
Oficjalna Strona Igrzysk Olimpijskich
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz